او را بدان شرف بخشيده - دو سبط [ يعني ] حسن و حسين دو آقاى جوانان اهل بهشت ، همانان كه از من به دنيا آمده‌اند ، و مهدى كه خدا كسى از ما اهل‌بيت را كه بخواهد قرارش مي‌دهد ، هستند ، سپس سه بار فرمودند : مسرور باشيد ، وَمَنْ يُطِعِ اللهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ وَحَسُنَ أُولَئِكَ رَفِيقاً . ذَلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللهِ وَكَفَى بِاللهِ عَلِيماً ، ( 1 ) و كسانى كه از خدا و پيامبر اطاعت كنند ، در زمره‌ى كسانى خواهند بود كه خدا ايشان را گرامى داشته [ يعني ] با پيامبران و راستان و شهيدان و شايستگانند و آنان چه نيكو همدمانى هستند . اين تفضّل از جانب خداست ، و خدا بس داناست . » همان / 35 مشابه اين مضمون را از اصبغ روايت مي‌كند : « . . . هنگامى كه خدا اولين و آخرين را گرد آورد ، برترين‌هاى آنها هفت تن از ما بنى عبد المطلب هستند ؛ پيامبران گرامي‌ترين مخلوقات نزد خدايند و پيامبر ما گرامي‌ترينِ پيامبران ، سپس اوصياء برترينِ امم پس از انبياء هستند و وصى او برترينِ اوصياست ، پس از آنان شهيدان افضل امم پس از انبياء و اوصياء هستند ، و حمزه سيد شهيدان است و جعفر صاحب دو بال است كه با فرشتگان پرواز مي‌كند . . . » كافى 1 / 450 از همو روايتى مشابه از اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) نقل مي‌كند : « اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) را در روزى كه بصره را فتح كرد ديدم كه بر استر رسول‌خدا ( صلى الله عليه وآله ) نشسته و مي‌فرمايد : اى مردم ! آيا شما را از بهترين خلق روزى كه خدا آنان را گرد آورد آگاه نسازم . . . »

تأويل الآيات 1 / 403 از محمد بن مسلم روايت مي‌كند : « امام باقر ( عليه السلام ) درباره‌ى فرموده‌ى خدا : أَمْ مَنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذَا دَعَاهُ ، ( 2 ) يا [ كيست ] آن كس كه درمانده را - چون وى را بخواند - اجابت مي‌كند ؟ فرمودند : اين آيه در مورد قائم ( عليه السلام ) فرود آمد ، هنگامى كه خروج كند عمامه بر سر گذارده ، در كنار مقام نماز به جاى مي‌آورد و به تضرّع نزد پروردگارش مي‌پردازد ،