آيات وعدهى الهى به غلبهى دين و اتمام نور
كافى 1 / 432 از محمد بن فضيل روايت ميكند : « از امام كاظم ( عليه السلام ) در مورد اين آيه سؤال كردم : يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللهِ بِأَفْوَاهِهِمْ ، ( 1 ) ميخواهند نور خدا را با دهان خود خاموش كنند ، ايشان فرمودند : ميخواهند ولايت اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) را با دهان خود خاموش كنند . عرض كردم : وَاللهُ مُتِمُّ نُورِهِ ، و حال آنكه خدا نور خود را كامل خواهد گردانيد ، فرمودند : و خداوند امامت را به نهايت خواهد رسانيد ، دليل اين مطلب فرمودهى خداى عزيز و جليل است : فَآَمِنُوا بِالله وَرَسُولِهِ وَالنُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنَا ، ( 2 ) پس به خدا و پيامبر او و آن نورى كه ما فروفرستاديم ايمان آوريد ؛ پس نور امام است . عرضه داشتم : هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ ، ( 3 ) اوست كسى كه فرستادهى خود را با هدايت و آيين درست روانه كرد ، فرمودند : اوست كه رسولش را به ولايت وصيش فرمان داد ، و ولايت آيين درست است . گفتم : لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ ، تا آن را بر هر چه دين است فائق گرداند ، فرمودند : آن را هنگام قيام قائم بر تمامى اديان فائق خواهد گرداند . خداوند ميفرمايد : مُتِمُّ نُورِهِ ، نور خود را كامل