دست گرفتند ، شرّ آشكار است و از آن نهى نميشود و پيروان آن را معذور ميدارند ، فسق ظاهر شد و مردان به مردان و زنان به زنان بسنده ميكنند ، مؤمن ساكت است و گفتارش پذيرفته نيست ، فاسق دروغ ميگويد ولى دروغ و افتراى وى بر او رد نميشود ، صغير كبير را تحقير ميكند ، رحِمها قطع ميگردد . . . »
دلائل الامامة / 253 از سلمان فارسي ( رحمه الله ) روايت ميكند : « اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) در مدينه برايمان سخنرانى كردند ، فتنه و نزديكى آن را ياد كردند ، و در ادامه سخن از قيام قائم از فرزندانشان و اينكه زمين را از عدل ميآكند ، آنسان كه از جور مملو شده به ميان آوردند . من در خلوت حضور رسيدم و عرضه داشتم : يا اميرالمؤمنين ! قائم از نسل شما چه زمانى ظهور ميكند ؟ ايشان آهى كشيده فرمودند : قائم ظاهر نميشود مگر پس از آنكه امور به دست كودكان افتد ، حقوق رحمان ضايع شود ، قرآن را به طرب و آواز بخوانند . . . »
و ديگر اوصافى كه براى اعصار ظلم و منتهى به ظهور آمده و از نشانههاى عام و با فاصله ميباشد ، مانند العدد القوية / 75 كه در آن آمده است : « قرآن را به غنا ميخوانند ، پس چون شاهان بنى عباس آن نابينايان دچار التباس كشته شدند . . . و بصره ويران شد ، قائم از نسل حسين قيام ميكند . »
كسوف و خسوف پيش از ظهور
كمال الدين 2 / 655 از امام صادق ( عليه السلام ) ميآورد : « پنج روز گذشته از ماه رمضان ، پيش از قيام قائم ( عليه السلام ) خورشيد دچار كسوف ميشود . »
غيبت نعمانى / 272 از ابو بصير از آن حضرت روايت ميكند : « نشانهى خروج مهدي ، كسوف خورشيد در ماه رمضان در سيزده و چهارده آن است . »
دلائل الامامة / 259 از ام سعيد احمسيه نقل ميكند : « به امام صادق ( عليه السلام ) گفتم : اى پسر رسولخدا ! فدايت شوم ، نشانهاى براى خروج قائم برايم بفرماييد ، فرمودند : اى ام سعيد ! چون ماه شب چهارده در رجب دچار خسوف شد و مردى از زير آن بيرون آمد ، آن هنگام خروج قائم خواهد بود . »