بسنده كنند ، فقيهان به دنيا ، و اكثر مردم به اشعار و شعرا روى آورند ، گروهى از اهل بدعت مسخ و به صورت بوزينه و خوك در آيند ، سفيانى بيايد ، سپس دجال خروج كند و بسيار به گمراهى بكشاند ، آن هنگام در شب بيست و سوم ماه رمضان است كه نام قائم ( عليه السلام ) ندا شود و در روز عاشورا قيام كند ، گويا او را ميبينم كه ميان ركن و مقام ايستاده و جبرئيل در حضورش ندا در ميدهد : [ بيعت با ايشان ] بيعت با خداست ، پس شيعيان به سوى او ميآيند . » ( 1 ) كشف الحق / 187 آن را نقل ميكند و در ادامه آمده است : « پس شيعيان ايشان از اطراف زمين به سوى ايشان ميآيند - و زمين برايشان درنورديده ميشود - تا بيعت كنند . آنگاه رهسپار كوفه شده و در نجف آن فرود ميآيد . از آنجا لشكرها را براى دفع عمّال دجال به شهرها ميفرستد . پس او زمين را از داد و عدل ميآكند ، آنسان كه از بيداد و ستم پر شده است . عرض كردم : اى پسر پيامبر ! پدر و مادرم فدايتان ، آيا كسى از اهل مكه ميداند كه قائمتان از كجا بدان ميآيد ؟ فرمودند : نه ، او به طور ناگهانى بين ركن و مقام ظاهر خواهد شد . » نگارنده : مقصود از دجال در اين حديث ، دجال موعود نيست ، بلكه حاكم يا عالم سوئى است كه سفيانى را همراهى ميكند . غيبت نعمانى / 278 از اصبغ بن نباته روايت ميكند : « از اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) شنيدم كه فرمودند : پيش از قائم سالهايى پر فريب خواهد بود ، در آن صادق تكذيب و كاذب تصديق ميشود ، ماحل نيز نزديك ميگردد . در حديثى آمده : و رويبضه در آن سخن ميگويد ، من گفتم : رويبضه و ماحل چيست ؟ فرمودند : آيا قرآن نميخوانيد : وهو شَدِيدُ المِحَال ، ( 2 ) و او سخت كيفر است ؟ و مقصود مكر است . گفتم : ماحل چه ؟ فرمودند : مقصود مكار است . » ( 3 )
فرهنگ موضوعي احاديث امام مهدي ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 1001
مساهمون: الشيخ علي الكوراني العاملي
ص١٠٠١
هامش
( 1 ) . و نيز ر . ك به اثبات الهداة 3 / 570
( 2 ) . سورهى رعد / 13
( 3 ) . همچنانكه علامهى مجلسى فرموده گويا در اين روايت افتادگى وجود دارد ، چرا كه اصبغ هم از رويبضه ميپرسد و هم از ماحل ، لكن تنها معناى ماحل ذكر ميشود . ايشان خود در ادامه كلام ابن اثير را در معناى رويبضه ميآورد كه وى آن را به معناى انسان پست حقير گرفته ، بحار الانوار 52 / 245 . م