تخطي إلى المحتوى الرئيسي

إيضاح الكفاية (فارسى) — صفحة 289

مساهمون:

ص٢٨٩
ثم إنه أشكل أيضا ، بأن الآية لو سلم دلالتها على وجوب الحذر مطلقا فلا دلالة لها على حجية الخبر بما هو خبر ، حيث إنه ليس شأن الراوي إلا الإخبار بما تحمّله ، لا التخويف و الإنذار ، و إنما هو شأن المرشد أو المجتهد بالنسبة إلى المسترشد أو المقلد [ 1 ] .
شرح
فَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ. . . اذا علموا و تحقّق لهم العلم بانذار المنذر . تذكّر : در تفسير آيه دو احتمال ذكر مىكنيم كه به‌هرحال ايراد بر [ استدلال به ] آيهء شريفه وارد است . احتمال اوّل - عدّه‌اى از جمعيّت خود جدا بشوند و به مراكز علمى يا محضر رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله بروند تا كسب علم بكنند سپس نزد قوم خود برگردند و نتيجهء تحصيل و معارف دينى را در اختيار آن قوم بگذارند . طبق اين تفسير ، « نافرين » همان منذرين هستند كه متخلّفين را انذار مىنمايند كه اين احتمال بيشتر تقويت مىشود . احتمال دوّم : زمانى كه جنگى وجود دارد و خود نبى اكرم صلّى اللّه عليه و آله در جنگ شركت نمىكنند عدّه‌اى از نزد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله بروند و در جنگ شركت كنند و عدّه‌اى هم نزد پيغمبر بمانند و از اين موقعيّت استفاده كنند و كسب معارف دينى نمايند و منتظر باشند تا وقتى نافرين از صحنهء نبرد برگشتند آنها را انذار نمايند كه در اين فرض ، نافرين همان منذرين نمىباشند .

آخرين اشكال استدلال به آيهء نفر

[ 1 ] - مرحوم مصنّف مىفرمايند اگر ما از شما بپذيريم كه آيهء نفر دلالت بر وجوب حذر ( مطلقا ) مىكند و از اشكالات مذكور صرف‌نظر كنيم ، اشكال ديگرى به استدلال آيه وارد است : در آيه صحبت از انذار شده است و انذار يعنى كسى حكم خدا را مقرون با تهديد