و لم يثبت هاهنا عدم الفصل ، غايته عدم القول بالفصل [ 1 ] .
شرح
آيا اگر كسى مصالح واقعى و مفاسد واقعى را رعايت كند حسن ندارد ؟ بلا اشكال داراى حسن است .
چرا شما بين محبوبيّت حذر و وجوب حذر ، گفتيد ملازمه هست ؟
ما موردى براى شما تصوّر كرديم كه حذر براى ادراك مصلحت واقعى و اجتناب از مفسدهء واقعى از نظر عقل داراى محبوبيّت است و در عين حال به نظر عقل حذر ، وجوبى هم ندارد عقل در جايى حكم به وجوب حذر مىكند كه مسئلهء عقوبت اخروى مطرح باشد بنابراين ملازمهء عقلى را كه شما ثابت كرديد ما رد نموديم .
[ 1 ] - امّا اينكه ملازمه شرعى وجود ندارد : شما ملازمه را از راه عدم الفصل ثابت كرديد امّا ما يك سؤال مىكنيم :
آيا واقعا فصلى محقّق نيست و يا اينكه كسى قائل به فصل نشده است ؟
آيا اجماع مركّبى بر عدم الفصل قائم شده است يا اينكه از باب اتّفاق و تصادف كسى فصل ، بين محبوبيّت حذر و وجوب حذر قائل نشده است ؟
صرف عدم الفصل كه حجّيّتى ندارد بله اگر اجماع و اتفاقى بر عدم الفصل باشد حجّيّت دارد و چنين اتّفاق و اجماعى در بين نيست .
خلاصه : آيهء شريفه مىفرمايدفَلَوْ لا نَفَرَ مِنْ كُلِّ فِرْقَةٍ. . . كه غايت ، مفادش محبوبيّت حذر است و محبوبيّت حذر با وجوب حذر نه ملازمهء عقلى دارد و نه ملازمهء شرعى .
لذا وقتى وجوب حذر ثابت نشد اين دليل بر اين است كه انذار هم حجّيّت و اعتبارى ندارد .
به عبارت ديگر : شما از طريق وجوب حذر مىخواستيد حجّيّت انذار را ثابت كنيد ولى وقت وجوب حذر ثابت نشد حجّيّت انذار هم ثابت نمىشود .