بلكه نيازمند دليلى خاص و قطعى بر موافقت شارع با بناى عقلا است .
2 . سيرهء متشرعان كه مراد از آن ، روش عملى گروهى از مردم از آن جهت كه مسلمان و يا شيعهء دوازده امامىاند ، مىباشد . اين نوع سيره در حقيقت نوعى اجماع ، بلكه معتبرترين نوع آن است ؛ چه اينكه اجماع عملىِ همهء مسلمانان ، اعم از علما و غير آنان است ؛ درحالى كه اجماع قولى تنها اجماع علما مىباشد . در كلمات فقها از اين نوع سيره به اجماع فعلى نيز تعبير شده است .
حجيّت سيرهء متشرعه : سيرهء متشرعه اگر در زمان معصومان عليهم السّلام نيز جريان داشته باشد و آن حضرات بدان عمل نموده و يا آن را تقرير ( - - - ) تقرير ) و تأييد كرده باشند ، حجت است ؛ اما سيرهاى كه علم به جريان آن در زمان ائمّه عليهم السّلام وجود ندارد و يا علم به جريان آن پس از دوران آنان وجود دارد ، حجت نيست .
گسترهء دلالت سيره : سيره ؛ خواه مفاد آن انجام دادن فعلى و يا ترك آن باشد ، صرفاً بر مشروعيت اصل فعل يا ترك دلالت دارد ، نه وجوب ، استحباب ، حرمت و يا كراهت آن . البته لازمهء مشروع بودن بعضى امور ، وجوب عمل به آنها است ، مانند برخى امارات ، از قبيل خبر واحد و ظواهر كلمات ؛ زيرا عمل به اماره مشروع نخواهد بود مگر آنكه شارع براى رساندن احكام خود به مكلفان ، آن را حجّت قرار داده باشد و تمسك به حجت شرعى و عمل به آن واجب است ؛ زيرا دستيابى به احكام و فرا گرفتن آن بر مكلفان واجب مىباشد . 1
1 . ذكرى الشيعة 4 / 140 ؛ جواهر الكلام 31 / 179 ؛ أصول الفقه 2 / 151 - 158 ؛ الأصول العامة / 197 - 200 .
سيرهء ارتكازى
- - - ) ارتكاز
سيرهء عملى
- - - ) سيره
سيرهء نبوى
سيرهء نبوى شيوه و روش عملى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله .
مراد از سيرهء نبوى ، سبك و رفتار پيامبر اعظم صلّى اللَّه عليه و آله در ابعاد