سنگ و زمين : سنگ از اجزاى زمين است . بنابر اين ، احكام مترتب بر عنوان زمين بر سنگ نيز مترتب مىگردد ، مانند پاك شدن كف پا و ته كفش نجس با راه رفتن بر آن ، جواز تيمم بر آن به قول مشهور ، پاك شدن آن در صورت نجس شدن با تابيدن آفتاب ( - - - ) خورشيد ) و جواز سجده بر آن ( - - - ) زمين ) .
استنجا با سنگ : از راههاى تطهير مخرج غايط ، استنجا ( - - - ) استنجاء ) با سنگ است كه بر مخرج غايط كشيده مىشود ( - - - ) استجمار ) .
خوردن سنگ : به قول برخى خوردن سنگ حرام است ؛ 1 ليكن برخى در حرمت آن اشكال كردهاند ؛ 2 بلكه برخى آن را حرام ندانستهاند ، مگر آنكه براى بدن زيان داشته باشد . 3
سنگ چينى : سنگ چينى اطراف زمين موات موجب حق اولويت براى سنگ چين كننده مىشود ( - - - ) تحجير ) .
سنگ و حدود : از جمله كيفرهاى تعيين شده در شرع مقدس ، سنگسار است كه حدّ زناكار محصن ( - - - ) احصان ) مىباشد ( - - - ) رجم ) .
از سنگ به معناى دوم در باب تجارت و ضمان سخن گفتهاند .
در معامله ، وزن كالاى وزنى بايد معلوم باشد ؛ از اين رو ، سنگ ترازويى كه كالا با آن وزن مىشود اندازهء آن بايد معلوم باشد . 4
چنانچه پس از معامله معلوم شود سنگ ترازو سبكتر از مقدار اسمى آن بوده - به عنوان مثال ، سنگ يك كيلويى ، در واقع نهصد گرم بوده است - فروشنده نسبت به آن مقدار ضامن است 5 ( - - - ) ترازو ) .
( - - - ) آسياب ) ( - - - ) احجار كريمه ) ( - - - ) سنگ ريزه )
1 . الشرح الصغير 3 / 109 * 2 . كفاية الأحكام 2 / 611 ؛ جواهرالكلام 36 / 356 * 3 . مستندالشيعة 15 / 162 ؛ وسيلة النجاة / 622 ؛ مهذب الأحكام 23 / 158 * 4 . جواهر الكلام 22 / 417 - 418 * 5 . 26 / 150 .
سنگ چينى
- - - ) تحجير