اگر جنين بر اثر جنايت عمدى زنده سقط شود و حياتش استقرار ( - - - ) استقرار ) داشته باشد ، سپس فردى ديگر او را بكشد ، جانى دوم قاتل است و ضمانى بر عهدهء سقط كننده نيست ؛ هرچند او گناهكار است و تعزير ( - - - ) تعزير ) مىشود ؛ ليكن در صورت عدم استقرار حيات ، جانى نخست قاتل به شمار مىرود و جانى دوم تنها تعزير مىگردد 14 و در صورت شك در استقرار حيات ، قصاص از هر دو منتفى است ؛ ليكن در اينكه بر جانى دوم ديهء جنين زنده ( ديه كامل ) ثابت است يا ديهء جنين مرده ، اختلاف مىباشد . 15 برخى معاصران گفتهاند : بر دومى يك دهم ديهء كامل ثابت است و باقى ديه از بيت المال ( - - - ) بيت المال ) پرداخت مىگردد . 16
ديهء جنين : ديهء جنين با توجه به مراحل تكوّن آن متفاوت است . ديهء جنينى كه اندامهايش شكل نگرفته ، در مرحلهء نطفه ، بيست دينار ؛ در مرحلهء علقه ( - - - ) علقه ) چهل دينار ؛ در مرحلهء مضغه ( - - - ) مضغه ) شصت دينار و در مرحلهء استخوان بندى ، هشتاد دينار است ؛ اما ديهء جنينى كه اندامهايش شكل گرفته ، ليكن روح در آن دميده نشده است ، بنابر قول مشهور صد دينار ( يك دهم ديهء كامل ) براى جنين مسلمان ، اعم از دختر و پسر و هشتاد درهم براى جنين كافر ذمّى ( - - - ) اهل ذمّه ) ؛ يعنى يك دهم ديهء كامل پدر ، و بنابر قول مشهور ، براى جنين برده - اعم از پسر و دختر يك دهم قيمت مادر است .
ديهء جنينى كه روح در آن دميده شده در پسر ، ديهء كامل و در دختر نصف آن است . 17
ديهء اعضا و جراحتهاى جنين ، قبل از دميده شدن روح به نسبت ديهء جنين و بعد از آن بسان ديهء انسان زنده محاسبه مىشود . 18
كفّارهء سقط جنين : سقط كردن جنين قبل از دميده شده روح ، كفّاره ندارد ، ليكن در سقط كردن آن بعد از دميده شدن روح بنابر قول مشهور ، كفّاره ( آزاد كردن برده و در صورت عدم امكان آن ، دو ماه روزه گرفتن و در صورت عدم امكان آن ،
فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بيت (ع) (فارسى) — صفحة 489
مساهمون: موسسه دائرة المعارف فقه اسلامى بر مذهب اهل بيت ( ع )
ص٤٨٩