هر كدام به ورثهء ديگرى مىرسد ، و اگر يكى مالك و ديگرى غاصب باشد ، خون غاصب كه مىكوشيده به نا حق ريسمان را از مالكش بگيرد ، هدر است و در نتيجه چيزى به ورثهء او داده نمىشود ؛ در مقابل ، ورثهء او بايد به ورثهء مالك ، ديهء كامل بپردازند ، و اگر فرد سومى ريسمان را پاره كند ، پاره كننده ، در صورت شبه عمد بودن اقدام ، و عاقلهء او ( - - - ) عاقله ) در فرض خطا بودن ، ضامن ديهء آن دو است . 4
1 . الروضة البهية 1 / 315 ؛ الحدائق الناضرة 5 / 68 ؛ جواهر الكلام 1 / 277 * 2 . نهاية الإحكام 1 / 193 ؛ العروة الوثقى 2 / 169 ؛ مستمسك العروة 4 / 325 * 3 . جواهر الكلام 26 / 264 - 265 * 4 . قواعد الأحكام 3 / 663 ؛ جواهر الكلام 43 / 64 - 65 .
ريسندگى
ريسندگى عمل ريسيدن ؛ تبديل كردن پشم ، پنبه و مانند آنها به نخ .
از آن به مناسبت در باب تجارت سخن گفتهاند .
آموزش دادن فن ريسندگى به زنان مستحب است . 1
1 . وسائل الشيعة 6 / 185 ؛ جواهر الكلام 22 / 466 .
ريش
ريش موهاى دو طرف صورت و چانهء مردان .
از آن به مناسبت در بابهاى طهارت ، صلات ، حج ، تجارت ، حجر ، قصاص و ديات سخن گفتهاند .
چنانچه محاسن ، كم و سبك باشد به گونهاى كه پوست صورت آشكار باشد ، رساندن آب به صورت در وضو لازم است ؛ اما اگر زياد و پر باشد ، به گونهاى كه احاطه به پوست داشته باشد ، شستن ظاهر محاسن كفايت مىكند و رساندن آب به زير آن لازم نيست . 1
در وضو شستن آن مقدار از محاسن كه خارج از حدّ متعارف صورت است واجب نيست . 2 برخى آن را مستحب دانستهاند 3 ( - - - ) استرسال ) .
در وضو چنانچه در كف دست رطوبتى براى مسح باقى نماند ، از رطوبت ريش خود برمى دارد . 4 برخى گفتهاند : گرفتن رطوبت از ريش ، ابرو ، و ديگر اعضاى وضو براى مسح مطلقا صحيح است ، هرچند كف دست رطوبت داشته باشد . 5