چراگاه
چراگاه [ مرتع ] : زمين آب و علف دار و مناسب براى چريدن حيوانات علف خوار .
از آن در باب صلات و احياء موات سخن رفته است .
از كسانى كه نمازشان در سفر تمام و روزه شان درست است ، چوپانى است كه براى چرانيدن حيوانات از چراگاهى به چراگاهى ديگر دائم در حركت است . « 1 »
چراگاههاى طبيعى از انفال به شمار مىروند و احكام آن را دارند « 2 » ( - - ) انفال ) .
آبادى احداث شده در زمين موات داراى حريم است . حريم آن محدودهاى از اطراف آبادى است كه تأمين كنندهء مصالح و نيازهاى آن است و كسى حق احياى آن محدوده را ندارد ( - - ) احياء موات ) . از جمله مصالح آبادى ، چراگاههاى اطراف آن در حدّ نياز است .
مقدار آن بستگى به جمعيّت محل و تعداد حيوانات آن دارد . « 3 »
قُرُق كردن و در انحصار گرفتن چراگاههاى طبيعى و جلوگيرى از استفادهء ديگران از آن ، جز براى امام عليه السّلام جايز نيست . چراگاه واقع در ملك خود از اين حكم مستثنا است و فروختن يا اجاره دادن آن جايز است . « 4 »
چرب
چرب : داراى چربى .
از آن به مناسبت در باب طهارت و اطعمه و اشربه سخن گفتهاند .
براى تطهير بدن يا ظرف نجس آميخته با چربى در صورتى كه چربى مانع رسيدن آب به آن باشد ، نخست بايد چربى آن زدوده و سپس شسته شود . « 1 » چنان كه براى وضو گرفتن يا غسل كردن در صورتى كه پوست بدن به اندازهاى چرب باشد كه مانع رسيدن آب به بدن شود ، اوّل بايد چربى موجود بر طرف گردد و سپس وضو يا غسل انجام گيرد . « 2 »
بنابر قول به عدم جواز استفاده از موى خوك مطلقا - اعم از چرب يا غير چرب -
هامش
( 1 ) تذكرة الفقهاء 4 / 393 .
( 2 ) مصباح الهدى 11 / 219 ؛ اجوبة الإستفتاءات 1 / 330 و 2 / 349 .
( 3 ) . تحرير الوسيلة 2 / 202 .
( 4 ) تحرير الاحكام 2 / 438 - 439 ؛ التنقيح الرائع 4 / 101 ؛ رياض المسائل 12 / 364 .
1 العروة الوثقى 1 / 239 - 240 ؛ توضيح المسائل مراجع 1 / 112 م 176 .
2 توضيح المسائل مراجع 1 / 177 .