ثنيّهء كدى
ثنيّهء كدى [ - كد ] : بخش پايين مكّهء مكرّمه ( - - ) ثنيّهء كداء ) .
ثواب
ثواب : پاداش بر نيكى .
از آن در بابهايى نظير طهارت ، صلات ، خمس ، صوم ، مزار ، جهاد ، امر به معروف و نهى از منكر و ارث سخن رفته است .
پاداش دهنده : خداى متعال در راستاى مصلحت بندگان ، تكاليفى الزامى و غير الزامى برعهدهء آنان نهاده است .
بندگان با عمل به اين تكاليف هيچگونه حقّى برخدا پيدا نمىكنند ؛ ليكن خداى مهربان چنين بندگانى را مشمول فضل و كرم خويش قرار داده و براى اعمال نيك آنان پاداش مقرّر كرده است . « 1 »
پاداشگيرنده : هركسى كه توفيق انجام دادن عمل نيك و محبوب خداوند متعال را پيدا كند مستحق پاداش است ؛ « 2 » ليكن پاداش اخروى تنها به مؤمنان اختصاص دارد . « 3 »
عمل مورد پاداش : هر عمل صالح و محبوب و مطلوب خداوند از عبادات و طاعات ، خواه واجب باشد يا مستحب ؛ از افعال جوارحى باشد ، همچون نماز يا از افعال قلبى ، همچون اعتقادات صحيح و محبوب خداوند .
نيّت كار خير ، هرچند نيّتكننده توفيق بهجا آوردن آن را نيابد پاداش دارد ؛ « 4 » بلكه اعمال مباحى كه به قصد قربت انجام مىگيرد - مانند خوردن براى توانمندى بر عبادت ، خوابيدن جهت رفع خستگى و كسب نشاط براى طاعت - نيز داراى ثواب است . « 5 »
شرايط ثواب : قصد قربت ( - - ) قصد قربت ) و ايمان ( - - ) ايمان ) دو شرط پاداش است و بدون آن دو پاداشى به صاحب عمل تعلّق نمىگيرد . « 6 » بنده اگر به قصد ثواب عبادتى انجام دهد از دو صورت بيرون نيست ؛ زيرا تحصيل ثواب يا داعى بر عبادت است ؛ يعنى عبادت به قصد اطاعت و امتثال انجام مىگيرد و داعى و باعث آن تحصيل ثواب است و يا عبادت به قصد ثواب بردن بهجا آورده مىشود نه به قصد امتثال . عبادت در صورت اوّل ،
هامش
( 1 ) . المقنعة / 30 و 284
( 2 ) . الميزان 3 / 127 و 8 / 107
( 3 ) . المقنعة / 701 ؛ النهاية / 666
( 4 ) . وسائل الشيعة 1 / 49
( 5 ) . اصطلاحات الاصول / 276
( 6 ) . وسائل الشيعة 1 / 46 و 118