راه تمييز ، تمييز مقدّم و در غير اين فرض ، عادت مقدّم مىشود . « 4 »
اگر جمع بين ايّام عادت و تمييز ممكن نباشد ، مانند آنكه هفت روز اوّل ، ايّام عادت و هفت روز بعد ، ايّام تمييز باشد ، همهء اقوال مطرح در فرض امكان جمع - بجز قول به جمع بين آن دو - در اين فرض نيز مطرح است . « 5 »
مبتدئه و مضطربه - به معناى زنى كه عادتش استقرار نيافته - به تمييز رجوع مىكند و خون داراى اوصاف حيض را حيض و داراى اوصاف استحاضه را استحاضه قرار مىدهد ، به شرط آنكه - بنابر مشهور - ايّام تمييز از سه روز كمتر و از ده روز بيشتر نشود و ايّام تمييزى ديگر با آن معارضه نكند ، مثلا پنج روز اوّل ، با اوصاف حيض ، پنج روز دوم ، با اوصاف استحاضه و پنج روز سوم دوباره با ويژگيهاى حيض خون ببيند . « 6 »
ناسيه ( زنى كه عادت خود را فراموش كرده ) نيز بنابر مشهور ابتدا به تمييز رجوع مىكند بلكه بر آن ادعاى اجماع شده است . « 7 »
تنابز
تنابز : ديگرى را با لقب زشت خواندن .
در قرآن كريم از تنابز به عنوان صفتى ناپسند نهى شده « 1 » و در باب حدود به مناسبت بدان اشاره رفته است .
خواندن و صدا كردن مسلمانى با لقب زشت همچون فاسق ، فاجر ، احمق و سفيه ، حرام است و در صورت ثبوت آن نزد حاكم به بيّنه ( - - ) بيّنه ) يا اقرار ( - - ) اقرار ) ، تعزير مىشود . مگر آنكه مخاطب ، به صفتى مشهور باشد كه اقتضاى آن لقب را داشته باشد ، مانند خواندن كسى كه تظاهر به فسق و فجور مىكند به لقب فاسق يا فاجر . « 2 »
حكم يادشده اختصاص به مسلمان دارد ؛ ازاينرو ، تنابز كفّار نسبت به يكديگر موجب تعزير نخواهد بود مگر آنكه در ترك تعزير بيم وقوع در فتنه
هامش
( 4 ) . العروة الوثقى 1 / 331 - 332
( 5 ) . مستمسك العروة 3 / 276
( 6 ) . جواهر الكلام 3 / 267 - 270 و 299 ؛ مستمسك العروة 3 / 277 - 284
( 7 ) . مستمسك العروة 3 / 291 - 292 .
( 1 ) . حجرات / 11
( 2 ) . الكافى فى الفقه / 418 ؛ النهاية / 728 - 729