حج : آنچه در لباس نمازگزار گفته شد در لباس احرام تهيّه شده از پوست نيز جارى است . « 17 » برداشتن پوست قربانى مستحب براى خود يا فروختن و يا دادن آن به قصاب به عنوان اجرت ، مكروه و افضل ، صدقه دادن آن به فقير است . البتّه ظاهر عبارت برخى قدما حرمت فروختن و وجوب صدقه دادن آن مىباشد . « 18 »
در قربانىاى كه به جهت كفّاره يا به سبب نذر و مانند آن بر انسان واجب شده و نيز بنابر مشهور در قربانى حج تمتّع ( - - ) حج تمتّع ) و حج قران ( - - ) حج قران ) كه به اشعار ( - - ) اشعار ) يا تقليد ( - - ) تقليد ) واجب شده است فروختن پوست قربانى يا برداشتن آن براى خود و يا دادن به قصاب و سلاخ به عنوان مزد جايز نيست ؛ بلكه بايد به فقير صدقه داده شود . « 19 »
بنابر قول به حرمت خارج كردن گوشت قربانى واجب از منى ، برخى پوست آن را استثنا كرده و اخراج آن را جايز دانستهاند . « 20 »
تجارت : دادوستد و هر نوع كسب با پوست حيوان نجس العين مانند سگ و خوك جايز نيست و معامله باطل است . « 21 »
اطعمه و اشربه : خوردن پوست چارپايان حلالگوشت در صورتى كه زيان نداشته باشد و نيز پوست سر حيوان ، همچنين پوست پرندگان حلالگوشت جايز است . « 22 »
3 . پوست گياه سجده بر غير خوردنى و پوشيدنى از روييدنيهاى زمين صحيح است ؛ بدين جهت سجده بر پوست ميوهها و حبوبات غير خوردنى و پوشيدنى پس از جدا شدن از مغز و ميوهء آن مانند پوست برنج و گردو صحيح است « 23 » ( - - ) سجده ) .
هامش
( 17 ) . 18 / 239
( 18 ) . 19 / 230 - 232
( 19 ) . 211 - 215
( 20 ) . مستند الشيعة 12 / 338 - 342
( 21 ) . جواهر الكلام 22 / 8 و 23
( 22 ) . تحرير الوسيلة 2 / 161 ؛ مهذب الاحكام 23 / 148
( 23 ) . العروة الوثقى 1 / 590 ؛ مستمسك العروة 5 / 497 .