بعد از زوال ( اذان ظهر ) بهبود يابد هرچند افطار هم نكرده باشد نيّت روزه و روزه گرفتن آن روز بر او واجب نيست ؛ ولى اگر قبل از زوال بهبود يابد در صورتى كه افطار نكرده باشد بنابر مشهور واجب است نيّت روزه بكند . « 5 »
وجوب قضاى روزهء ماه رمضان بر بيمارى كه به علّت بيمارى روزه نگرفته منوط به بهبود وى پيش از ماه رمضان سال آينده است و در صورت عدم بهبود بنابر مشهور قضا بر وى واجب نيست بلكه بايد براى هر روز به مقدار يك مدّ ( - - ) مدّ ) طعام كفّاره بدهد « 6 » ( - - ) روزه ) .
ارث : هرگاه زنى با مردى بيمار ازدواج كند ارث بردن وى از آن مرد مشروط به آميزش يا بهبود وى از آن مرض پيش از وفات است و اگر هيچ يك از آن دو قبل از مرگ شوهر حاصل نشود عقد نكاح باطل است و زن ارث نمىبرد . « 7 »
اگر مرد در حال بيمارى ، همسر خويش را طلاق دهد - خواه به طلاق بائن يا رجعى - و پيش از سپرى شدن يك سال از زمان طلاق بميرد زن از او ارث مىبرد مگر آنكه در اين مدّت شوهر كرده باشد و يا مرد از بيمارى خود بهبود يافته ، سپس بميرد كه در اين صورت ارث نمىبرد مگر آنكه در عدّهء طلاق رجعى باشد « 8 » ( - - ) طلاق رجعى ) .
حدود : حد - بجز قتل و رجم - بر مستحاضه و بيمار قبل از بهبود جارى نمىشود . « 9 » در موردى كه حدود مختلف - مانند حدّ تازيانه و رجم - بايد بر شخص جارى شود ابتدا حدّ تازيانه اجرا مىشود ؛ ليكن در وجوب صبر تا بهبود از اثر تازيانه يا استحباب آن و يا عدم جواز صبر ، اختلاف است . « 10 » پس از اجراى حدّ سرقت مستحب است حاكم نسبت به درمان دست سارق و تأمين نيازهاى ضرورى وى تا زمان بهبودى اقدام كند . « 11 »
قصاص : استيفاى قصاص از جانى پيش از بهبود جراحت شخصى كه عليه وى جنايت صورت گرفته ، جايز است ؛ « 12 » هرچند شيخ طوسى احتياط را در تأخير آن تا زمان بهبودى دانسته است . « 13 »
ديات : ديهء عضو آسيب ديده در صورت بهبود يافتن با صورت عدم بهبودى آن
هامش
( 5 ) . مستمسك العروة 8 / 432
( 6 ) . جواهر الكلام 17 / 24 - 25
( 7 ) . 39 / 220
( 8 ) . 32 / 152
( 9 ) . 41 / 339 - 340
( 10 ) . 345 - 346
( 11 ) . مبانى تكملة المنهاج 1 / 310 ؛ وسائل الشيعة 28 / 300
( 12 ) . جواهر الكلام 42 / 357 - 360
( 13 ) . المبسوط 7 / 75 .