و نيز بنابر مشهور ، سرمهاى كه بوى خوش داشته باشد بر محرم ، حرام و موجب ثبوت كفّاره است . « 12 » در حرمت يا كراهت بوييدن گياهان خوشبو اختلاف مىباشد . « 13 » بوييدن خلوق كعبه ( - - ) خلوق ) بر محرم جايز است . « 14 »
گرفتن بينى از بوى بد بنابر مشهور براى محرم حرام است ؛ ليكن در وجوب گرفتن بينى هنگام عبور از بازار عطر فروشان يا هنگام دادوستد چيزهايى كه بوى خوش دارند ، اختلاف است . « 15 »
تجارت : كالايى كه اختلاف اوصاف از جمله بوى آن سبب اختلاف قيمت مىشود ، براى رفع غرر ( - - ) قاعدهء غرر ) در معامله با بوييدن آزمايش مىگردد . « 16 »
نكاح : شوهر مىتواند همسر خود را از خوردن چيزهاى بدبو مانند سير باز دارد . « 17 »
حدود : براى ثبوت حدّ مسكر ( - - ) مسكر ) صرف بوى شراب دادن دهان كسى كفايت نمىكند . « 18 » ( - - ) بويايى ) ( - - ) عطر )
بواسير
بواسير : نوعى بيمارى مقعد .
بواسير ، تورّم سياه رگهاى نزديك مقعد مىباشد كه اغلب توأم با درد است و گاهى بر اثر فشار ، شكاف برداشته و خون از آن دفع مىشود . از اين عنوان به مناسبت در باب طهارت ياد شده است .
خون جراحت و زخم پديد آمده در بدن تا زمانى كه بهبود نيافته براى نماز و نيز طواف ( - - ) طواف ) نياز به شستن ندارد ، هرچند زياد باشد . ليكن در اينكه بواسير از مصاديق جراحت و زخم به شمار مىرود تا خون بيرون آمده از آن در نماز و طواف بخشوده باشد يا نه ، اختلاف است . « 1 »
هامش
( 12 ) . 346 - 347
( 13 ) . 433 - 437
( 14 ) . 321
( 15 ) . 331
( 16 ) . كتاب المكاسب 4 / 287
( 17 ) . جواهر الكلام 31 / 335
( 18 ) . 41 / 456 .
1 . جواهر الكلام 6 / 107 ؛ العروة الوثقى 1 / 101 .