4 . شرط كردن با خدا هنگام احرام مبنى بر خروج از احرام در صورت پيدايش حادثهاى كه مانع ادامهء مناسك گردد .
5 . احرام در لباس سفيد و از جنس پنبه . « 13 »
محرّمات : 1 . شكار حيوان وحشى صحرايى و نيز ذبح آن ، نشان دادن آن به شكارچى ، نگهدارى آن تا وقتى كه بميرد يا ديگرى آن را شكار كند و خوردن گوشت آن ، هر چند غير محرم آن را شكار كرده باشد . « 14 »
2 . آميزش با همسر و نيز بوسيدن ، لمس و نگاه كردن از روى لذّت به او .
3 . عقد ازدواج براى خود يا ديگرى و نيز شاهد بر عقد بودن به قول مشهور .
4 . استمناء . « 15 »
5 . استعمال عطر ؛ البته در اين كه استعمال همهء انواع عطر حرام است يا برخى از انواع آن مانند مشك ، عود و عنبر ، اختلاف است . قول نخست به مشهور نسبت داده شده است . به قول مشهور ، استعمال خلوق كعبه ( چيزى كه كعبه را با آن خوشبو مىكنند ) ، حرام نيست . « 16 »
6 . گرفتن بينى از بوى بد به قول مشهور . « 17 »
7 . پوشيدن لباس دوخته براى مرد « 18 » و قفّازين ( دستكشى كه زنان عرب در درون آن پنبه مىگذاردند و مىپوشيدند تا انگشتان و دستشان پوشيده بماند ) براى زن . « 19 »
8 . سرمه كشيدن به چيز خوشبو به قول مشهور . در حرمت و كراهت سرمهء سياه كشيدن ، اختلاف است . « 20 »
9 . پوشاندن تمام روى پا براى مرد به قول مشهور . « 21 »
10 . فسوق ( - - ) فسوق ) .
11 . جدال ( - - ) جدال ) .
12 . كشتن و انداختن شپش از بدن در صورت آزار نداشتن آن به قول مشهور . در بقيّهء حشرات مانند پشه ، كك و كنه ، اختلاف است . « 22 »
13 . انگشتر به دست كردن به قصد زينت و نيز استعمال زيور آلات براى زن به قصد زينت به قول مشهور . « 23 »
14 . استعمال روغن خوشبو و ماليدن هر نوع روغن به بدن به قول مشهور . « 24 »
هامش
( 13 ) 272 - 282 .
( 14 ) 286 .
( 15 ) 297 - 308 .
( 16 ) 317 - 329 .
( 17 ) 331 .
( 18 ) 335 .
( 19 ) 341 .
( 20 ) 346 .
( 21 ) 349 .
( 22 ) 355 - 368 .
( 23 ) 370 - 372 .
( 24 ) 374 - 376 .