وجوب صدور حكم بر حاكم شرع در مقام مرافعه و دعوا و فتوا دادن بر مجتهد جامع الشرايط به هنگام استعلام و سؤال از ايشان و جواز لعن كتمان كنندهء حق استفاده شده است . « 1 »
آيهء كفّارهء صيد
آيهء كفّارهء صيد : آيهء 95 سورهء مائده .
آيهء
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَقْتُلُوا الصَّيْدَ وَ أَنْتُمْ حُرُمٌ . . . »
در باب حج براى حرمت صيد حيوان وحشى غير دريايى « 1 » در حال احرام ( - - ) احرام ) و وجوب كفّارهء آن ، مورد استدلال قرار گرفته است .
هر كس در حال احرام صيد كند ، بايد چارپايى مشابه آنچه صيد كرده است ، كفّاره دهد . مراد از مماثلت در آيه ، همانندى از جهت هيئت و صورت است .
از اين رو ، واجب است در شكار شترمرغ ، گاو وحشى و آهو ، به ترتيب شتر ، گاو اهلى و گوسفند كفّاره داده شود . صيدى كه در چارپايان همانندى ندارد ، در صورت تعين كفّارهء آن در روايات ، همان كفّارهء معيّن شده و گرنه ، قيمت شكار كفّاره داده مىشود . « 2 »
مراد از رسيدن قربانى به كعبه ( هديا بالغ الكعبة ) در احرام عمره ، ذبح آن در مكّه و محلى به نام « حزوره » ( - - ) حزوره ) و در احرام حج ، ذبح آن در منى ( - - ) منى ) مىباشد كه در هر دو صورت گوشت قربانى بعد از ذبح بايد صدقه داده شود . « 3 »
بنا بر جملهء
« أَوْ كَفَّارَةٌ طَعامُ مَساكِينَ أَوْ عَدْلُ ذلِكَ صِياماً »
مىتوان به جاى ذبح ، شصت مسكين را سير كرد يا شصت روز ، روزه گرفت . به قول مشهور ، به مقتضاى واژهء « أو » در آيه ، محرم ( - - ) احرام ) بين اين سه كفّاره ( ذبح ، اطعام ، و روزه ) مخيّر مىباشد . « 4 »
اكثر فقيهان به دليل جملهء
« وَ مَنْ عادَ فَيَنْتَقِمُ اللَّهُ مِنْهُ »
قائل شدهاند كه در صورت تكرار شكار ، كفّاره مكرر نمىشود و خداوند خود انتقام خواهد گرفت . البته
هامش
( 1 ) جواهر الكلام 21 / 403 ؛ زبدة البيان / 870 و مسالك الافهام ( كاظمى ) 4 / 250 .
1 زبدة البيان / 374 .
2 مسالك الافهام ( كاظمى ) 2 / 262 - 263 و كنز العرفان 1 / 324 .
3 مسالك الافهام ( كاظمى ) 2 / 269 - 270 .
4 271 - 272 .