تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مناسك حج (فارسى) — صفحة 198

مساهمون:

ص١٩٨
وظيفه حاجى است نه وكيل . مسأله 489 - اگر حاجى در وقت وكيل گرفتن ، نيت را فراموش كند ، اشكال ندارد ، البته در صورتى كه نيت در اعماق وجودش باشد ، به گونه‌اى كه اگر سؤال شود چه ميكنى ؟ فورا متوجه شود كه فلانى را براى ذبح به قصد قربت وكيل گرفته است .

مصرف قربانى

مسأله 490 - در صورتى كه حاجى قربانى را با خود به منى برده باشد ، واجب است كه از گوشت آن به فقراى موجود در منى صدقه بدهد ، و خود و عيال و برادرانش هم مىتوانند از آن بخورند . و در صورتى كه قربانى را از منى تهيه كرده باشد ، واجب است يك سوم گوشت آن را به فقرا صدقه دهد و يك سوم آن را به قانع و معتر بدهد و يك سوم باقى مانده آن را خود و اهلش بخورد . البته اين در صورتى است كه قدرت بر چنين كارى را داشته باشد و گرنه بر او چيزى واجب نيست . مسأله 491 - اگر حاجى در وطنش از طرف فقير وكيل شود و در منى از جانب او ثلث گوشت قربانى را قبض كند ، كفايت نمىكند ، و لازم نيست فقراى موجود در منى ، مؤمن باشند ، بلكه هر مذهبى داشته باشند ، صدقه دادن به آنان كافى است . البته خارج كردن گوشت قربانى از منى جايز است . مسأله 492 - اگر سهم فقرا تلف شود ، صاحب قربانى ضامن آن نيست ، بلكه اگر خود او هم عمدا و با توجه به حكم شرعى آن را تلف