باشد فرقى نيست .
مسأله 471 - اگر بعد از ذبح شك كند كه قربانى داراى شرايط بوده يا نه ، صحيح است و واجب نيست كه اعاده نمايد ، به شرطى كه در وقت ذبح ملتفت به وجود شرايطى بوده باشد كه در صحّت آن لازم است ، و همچنين اگر بعد از قربانى شك كند كه در منى واقع شده يا در جاى ديگر ، صحيح است ، البته در صورت شك كه آن نقطه جزء منى است يا نه ، چنانچه شك به نحو شبهه موضوعيه باشد ، قربانى را كه در آن نقطه نموده كافى نيست ، و اگر به نحو شبهه مفهوميه باشد ، بعيد نيست كه كافى باشد . ولى اگر شك كند كه قربانى كرده يا نه ، در صورتى كه شكش بعد از داخل شدن در انجام حلق يا تقصير باشد ، نبايد به شكش اعتناء كند .
مسأله 472 - اگر در لاغر بودن قربانى شك داشته باشد ، اگر به اميد اين كه امتثال امر خداوند شود ، آن را ذبح كند ، بعد معلوم شود كه چاق بوده ، كفايت مىكند .
مسأله 473 - اگر حيوان صحيح و سالمى را براى قربانى خريدارى نمايد و بعد مريض شود و يا لاغر گردد و عضوى از اعضايش مثل پا و يا قسمت داخلى شاخ بشكند و يا عيب ديگر مثل كورى بر او عارض شود ، همان حيوان براى قربانى كافى است و واجب نيست كه به قربانى سالم تبديل شود .
مسأله 474 - اگر قربانى گم شود و قربانى ديگرى بخرد ، چنانچه قربانى اوّل قبل از ذبح دومى پيدا شود بايد اولى را ذبح كند و نسبت به دومى مخيّر است كه ذبح نمايد يا نه و در حكم ساير اموال او
مناسك حج (فارسى) — صفحة 194
مساهمون: الشيخ محمد إسحاق الفياض
ص١٩٤