آن و يا ماندن اثرات آن روى لباس اشكالى ندارد .
مسأله 298 - محرم - چه مرد و چه زن - واجب نيست هنگام سعى بين صفا و مروه ، بينى خود را از بوى خوش - در صورت وجود آن در مسير - بگيرد . و حرام است بر محرم كه بينى خود را از بوى بد بگيرد ، البته در صورت برخورد با بوى بد ، اگر بخواهد با تند رفتن و مانند آن از آن رهايى يابد ، جايز مىباشد .
مسأله 299 - اگر محرم با آگاهى و التفات به حكم شرعى مقدارى از بوى خوش را در خوردن استفاده نمايد ، علاوه بر گناه كردن بايد يك گوسفند كفّاره بدهد ، حكم جاهل غير معذور در اين مسأله نيز چنين است ، ولى اگر وى در جهل خود معذور بوده و يا جهل مركّب داشته و يا از روى فراموشى مرتكب شده باشد ، كفاره ندارد ، و اگر استفاده از بوى خوش در غير موارد خوردن باشد مانند آنكه براى بوييدن و يا خوشبو كردن به كار رود ، حتى با علم و آگاهى از حكم ، تنها گناه دارد و كفاره ندارد .
مسأله 300 - گلها و گياهانى كه داراى بوى خوش مىباشند ولى از آنها مادّهء خوشبوكننده گرفته نمىشود ، بوييدن آنها اشكالى ندارد مانند گل ميخك و بومادران و غيره . ولى نسبت به مواردى كه مادّهء خوشبوكننده گرفته مىشود مانند گل سرخ و گل ياس و غيره ، بنابر احتياط وجوبى بايد از آنها اجتناب كند .
مسأله 301 - خوردن ميوههاى خوشبو مانند سيب و ميوهء درخت سدر و غيره بر محرم جايز است ، و لازم نيست بينى خود را از آنها بگيرد گرچه بهتر است .
مناسك حج (فارسى) — صفحة 110
مساهمون: الشيخ محمد إسحاق الفياض
ص١١٠