اين گونه روايتى دليل مىآورد و مىخواهد شيعه را به آن وادار نمايد ، آن هم در يك مسأله اصلى و پايهاى دينى ؟
البته اگر فرصت اجازه مىداد وضع ديگر روايتها را نيز روشن مىنموديم ؛ ولى وقتى وضع بهترين آنها اين گونه است ، به نقل ديگر روايتها نيازى نيست .
اينك به جهاتى كه آلوسى با دهلوى همراهى نموده است باز گرديم و آنها را باطل نماييم ، پس مىگوييم :
پاسخ دليل نخست : صغراى استدلال ما تمام و درست است همانطور كه به صورت كامل گفتيم و مزد خواهى فقط بنابر نظريه استثنا متصل مىباشد و حقيقت اين اجر را دانستى كه بازگشت آن به خود مسلمانان است . پس هيچ ترديد و نسبت ناروايى در ميان نيست ؛ ولى اگر استثنا منقطع باشد ، هيچ اشكالى ديگر نيست .
پاسخ دليل دوم : شيعيان بر لزوم دوستى علويان بلكه هر مؤمنى از مؤمنان اتفاق نظر دارند ، ولى آيهء شريفه به معناى دوستى مطلق با على ، فاطمه زهرا ، حسن و حسين عليهم السلام است . پس هيچ اختلافى نيست و از اين روست كه هيچ كس از آنان به لزوم دوستى مطلق ( همه جانبه ) غير از اين چهار نور پاك و امامانى ديگر نظر نداده است . . .
و گفتار ما در دوستى مطلق ( همه جانبه ) است ، نه فراگيرى دوستى ، پس
مهرورزى به اهل بيت (ع) از ديدگاه قرآن و سنت (فارسى) — صفحة 233
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٢٣٣