مكه مىداند . او مىگويد : اگر حرام شدن ازدواج موقّت در جنگ خيبر بود ، لازمه اين امر ، نسخ شدن دوباره اين حكم است و اين مسئله هرگز در شريعت اسلام رخ نداده و رخ نخواهد داد . « 1 » همچنين اين ديدگاهها متن گفته عمر را تكذيب مىكنند ؛ چرا كه وى گفت : « دو متعه در زمان پيامبر صلى اللَّه عليه وآله حلال و رايج بوده و من آنها را منع مىكنم . . . » .
عمر در اين جمله كه صحت سند آن ثابت است ، اذعان مىنمايد كه خود ، آن چه را كه در زمان پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله حلال بوده ، حرام كرده است .
نقد ديگر آن كه ياران پيامبر ( چه پيش از دوران خلافت عمر ، چه در زمان خلافت او و چه بعد از آن ) به حلال بودن ازدواج موقّت و حرام شدن آن توسط عمر گواهى دادهاند وبرخى نيز گفتهاند : اگر اقدام عمر به تحريم ازدواج موقّت نبود ، جز فرد بدبخت ، زنا نمىكرد .
بررسى و نقد تحريم در فتح مكه
اكنون به بررسى و نقد حديث فتح مكه مىپردازيم . از سخنان ابن قيّم نادرستى اين روايت روشن شد . وى مىگويد : اين حديث را
هامش
( 1 ) . زاد المعاد في هدى خير العباد : 2 / 183 .