عقيل بن خالد
يكى از راويان اين سند عقيل بن خالد است . هر چند ابوحاتم درباره او مىگويد : عقيل بن خالد حافظ حديث نبود ، صاحب كتاب و راستگو بود ؛ اما ماجشون درباره او مىگويد : عقيل ، پاسبان بوده است .
ذهبى مىگويد : گفتهاند كه عقيل والى ايله ( يكى از شهرهاى شام ) بوده است .
يحيى قطّان عقيل را در نقل حديث ضعيف مىدانست . « 1 »
زهرى
در اين سند ، نام « ابن شهاب » ؛ يعنى « زهرى » نيز به چشم مىخورد . وى از مشهورترين افرادى است كه از راه امير مؤمنان على عليه السلام و اهل بيت عليهم السلام منحرف شده بود و از آنان بدگويى مىكرد و به منظور كاستن از شأن آنان و بيان برترى ديگران و مقدّم داشتن ديگران بر اهل بيت عليهم السلام ، حديث جعل مىكرد .
ابن ابى الحديد در اين زمينه مىنويسد :
زهرى از جمله افرادى است كه از راه اميرالمؤمنين عليه السلام منحرف شده بود . جرير بن عبدالحميد روايت مىكند كه محمد بن
هامش
( 1 ) . ميزان الاعتدال : 5 / 111