تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اهل بيت (ع) در نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 91

مساهمون:

ص٩١
سپس دست على عليه السلام را گرفتند و فرمودند : هر كه من سرور و مولاى او هستم ، پس اين ( على ) مولا و سرور اوست . خداوندا ! هر آن كه او را سرور و مولا قرار دهد ، سرپرستى كن و هر كه با او دشمنى ورزد ، با او دشمن باش ! حاكم نيشابورى پس از نقل اين حديث مىگويد : اين حديث بنابر مبناى بخارى و مسلم صحيح است . « 1 »

اهل بيت عليهم السلام و پرچم‌هاى برافراشته حق

« اهل بيت عليهم السلام پرچم حق هستند هر كس از آنان پيش بيافتد از دين خارج شده است و هر كس از آنان سرپيچى كند گمراه گشته است » . منظور از چنگ انداختن به خاندان پيامبر ، همان پيروى و سرسپردگى به دستورات آن‌ها و راه يا بى به هدايت آنان و آموختن از آن بزرگواران است و از اين رو هر كه از آنان پيشى گيرد ، گمراه مىشود و هر كه عقب بماند به هلاكت مىافتد . حضرت على عليه السلام مىفرمايد : لا تسبقوهم فتضلّوا ولا تتأخروا عنهم فتهلكوا ؛ « 2 » هيچ گاه از آنان پيشى نگيريد ؛ زيرا گمراه مىشويد و هيچ گاه از آنان عقب نيفتيد ، پس نگون بخت و هلاك مىشويد .
هامش
( 1 ) . المستدرك على الصحيحين : 3 / 109 ( 2 ) . نهج البلاغه : 143