آيا شما آثارى را كه درباره امامانتان - درود و سلام بر گذشتگان و باقى ماندگان آنان باد - هست و ايجاد مىشود به شما رسيده است ، نمىدانيد ؟
آيا شما نمىبينيد چگونه خداوند پناهگاههايى براى شما قرار داد تا به آنها پناه ببريد و علامتهايى كه به وسيلهء آنها هدايت شويد ؛ از زمان حضرت آدم تا اين كه آخرين آنها عليهم السلام پديدار گشت ؟ ! هرگاه پرچم و علامتى ناپديد گشت پرچم ديگرى پديدار شد و هر گاه ستارهاى خاموش شد ، ستارهء فروزان ديگرى پديدار شد .
در توضيح اين سخن گهربار بايد بگوييم كه در واقع مىفرمايند :
هيچ شخصى نعمتى بر ما ندارد ، بلكه فقط خداوند بزرگ و با عظمت به ما نعمت داده است . پس بين ما و خداوند در نعمتى الاهى هيچ واسطهاى نيست و مردم از همه طبقات ساخته و پرداخته ما هستند . ما ، بين مردم و خداوند واسطه هستيم ، و ما هستيم كه تمام نعمتها را به مردم فرو مىريزيم ، و ما بندگان خدا هستيم و مردم بندگان ما هستند .
آن حضرت با اين گفتار به اين معنا اشاره كرده است كه « و هيچ گاه كسى كه نعمت از او بر مردم جارى شده است با مردم مساوى و برابر نيست » .
اهل بيت (ع) در نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 65
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٦٥