شيخ كلينى رحمه اللَّه در اين زمينه روايتى را نقل كرده است كه امام عليه الصلاة والسلام فرمود :
إنّ اللَّه خلقنا فأحسن خلقنا ، وصوّرنا فأحسن صورنا ، وجعلنا عينه في عباده ولسانه الناطق في خلقه . . . وبعبادتنا عُبد اللَّه ولولانا نحن ما عُبِد اللَّه ؛ « 1 »
همانا خداوند ما را آفريد پس به بهترين شكل آفريد و ما را به بهترين صورت پرداخت . ما را بين بندگانش چشم ، و زبان گوياى خود بين مردمان ، و دست گشاده به رحمت و مهربانى بر بندگان خود ، قرار داد ، ما روى خداوند هستيم كه به سويش رو كنند و بابى كه به او دلالت مىكند ، از جانب او همه چيز بخشيده و خزانه داران او در آسمان و زمين هستيم . به وسيله ما تمام درختان ميوه دار مىشود ، و ميوهها رسيده مىشود ، و رودها روان مىگردد و به وسيله ما خداوند باران آسمان را فرو مىبارد و زمين گياهانش را مىروياند و به عبادت ماست كه خداوند پرستيده مىشود و اگر ما نبوديم هيچ گاه خداوند پرستش نمىشد .
كوتاه سخن اين كه امامان از اهل بيت عليهم السلام نعمت الاهى بر
هامش
( 1 ) . الكافى : 1 / 144