همين طور آنها نصرانى و قبطى ماندند تا دو قرن بعد ، زمانى كه شيعيان فاطمى داخل مصر شدند و تا حدودى - گرچه بسيار ناچيز و ناقص - فرهنگ اهل بيت عليهم السلام را به مصريان نشان دادند ، آنان ، مسلمان شدند و زبان عربى را پذيرفتند . « 1 »
معيار عزّت و ذلّت
آرى ، ابن تيميّه با ديد مادّى پيشرفت را تنها در جنگ و خونريزى و كشورگشايى مىبيند و براى علم و دانش ، مكارم اخلاق و فرهنگ اسلام هيچ ارزشى نمىپندارد . از اين رو ادّعا مىكند كه در ميان دوازده امام شما شيعيان تنها براى يكى از آنها سلطنت و قدرت فراهم شد و او نيز هيچ قلمروى به قلمرو مسلمانان نيفزود . به اين سخن او دقت كنيد :
در ميان كسانى كه اماميه ادعاى عصمت براى آنها مىكنند تنها على
هامش
( 1 ) . جالب است كه يكى از زمامداران كنونى مصر به نام - مصطفى الفقى - به اين مطلب اعتراف كرده است و به همين مناسبت مقالهاى نوشته به نام : « مصر شعب سنى المذهب شيعى الهوى » مقاله آقاى الفقى و سخن او در تاريخ 2 جمادى الاولى 1427 ( 2 / 4 / 2006 ) در صدر اخبار رسانههاى جهان خصوصاً آژانسهاى خبرى عرب زبان قرار گرفت و اعتراضات زيادى را از اهل سنّت در پى داشت . رك : صحيفة الحياة از لندن ، شبكه راصد الاخباريه ، خبرگزارى العربيّه و غير آن