حديث وارونه به روايت بُخارى
بخارى اين حديث وارونه را در چند بخش از كتاب خود نقل كرده است . وى در بخش « دريچه و راهى براى عبور و مرور در مسجد » اين گونه مىنويسد :
عبداللَّه بن محمّد جعفى ، از وهب بن جرير ، از پدرش ، از يعلى بن حكيم ، از عِكْرَمه نقل مىكند كه ابن عباس مىگويد :
رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله در دوران بيمارى خود كه منجر به فوت آن حضرت شد ، در حالى از خانه بيرون آمد كه سر خود را با پارچهاى بسته بود . او پس از وارد شدن به مسجد ، بر فراز منبر نشست . پس از آن كه خدا را ستود و به او درود فرستاد فرمود :
در ميان مردم كسى بخشندهتر از ابوبكر ابن ابى قحافه نيست كه جان و مالش را براى من ارزانى داشته باشد . اگر مىخواستم از ميان مردم دوستى براى خود برگزينم ، به يقين ابوبكر را برمىگزيدم [ ! ] ولى دوستى اسلام برتر است . هر دريچه خانهاى را كه به اين مسجد باز مىشود جز دريچه خانهء ابوبكر ببنديد . « 1 » بخارى در بخش « هجرت پيامبر و اصحابش به مدينه » مىگويد :
اسماعيل بن عبداللَّه ، از مالك ، از ابونضر مولاى عمر بن عبيداللَّه ، از
هامش
( 1 ) . صحيح بخارى : 1 / 178 ، بابهاى مسجد ، باب دريچه و محل عبور ، حديث 455 .