كه در آن جا ابوبكر از ادامهء امامت جماعت امتناع ورزيد ؛ ولى در ايّام بيمارى پيامبر صلى اللَّه عليه وآله امامت را ادامه داد ؛ به اين بيان كه در آن روز پيامبر ركعت دوم از نماز صبح را پشت سر او خواند [ ! ] ، - چنانچه موسى بن عُقْبَه در المغازى به اين مطلب تصريح كرده است - گويى وقتى كه بخش بيشترى از نماز خوانده شود ، خوب است كه امام ، امامت جماعت را ادامه دهد و آن جايى كه جز مقدارى اندك از نماز نگذشته ، امامت را ادامه ندهد . « 1 » به راستى اين ادّعا از ابن حجر خيلى عجيب است ؛ زيرا در احاديث پيشين آمده است : « ابوبكر نماز خواند » ؛ همانطور كه در اين حديث نيز چنين آمده است ؛ همان حديثى كه آن را به « يعنى ابوبكر نماز را شروع كرد » تفسير نمود . براى آگاهى بيشتر مىتوان به حديث يكم و هفتم از احاديثى كه در صحيح بخارى نقل شده مراجعه كرد .
فراتر اين كه در بعضى از آن احاديث آمده است :
« هنگامى كه ابوبكر مشغول نماز شد ، رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله در خود احساس راحتى و سبكى كرد » . به حديث هشتم از احاديث بخارى مراجعه كنيد .
هامش
( 1 ) . فتح البارى : 2 / 214 .