كه ابوبكر مشغول نماز شده بود ؛ پس آيا سبكى كه آن حضرت در آن لحظات در خود احساس كرد تصادفى بود ، به اين كه خود را براى خارج شدن توانا ديد و بر اساس عادت خارج شد ؟ يا اين كه پيامبر صلى اللَّه عليه وآله زمانى خارج شد كه فهميد ابوبكر نماز مىخواند ، يا كسى او را از اين امر آگاه ساخت ، يا صداى ابوبكر را شنيد ؟
البتّه از لحاظ نتيجه هيچ فرقى بين اين دو وجه نيست ؛ زيرا كه اگر پيامبر صلى اللَّه عليه وآله ابوبكر را به نماز در جاى خودش فرمان داده بود ، ديگر براى چه - با وجود حالى كه روايات آن را توصيف كردهاند - به خروج مبادرت ورزيد ؟ !
3 . رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله چگونه خارج شد ؟
بنا بر آن چه در اين روايات آمده است ، پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله توان راه رفتن به تنهايى و بدون كمك كسى را نداشت ، حتّى يك نفر براى كمك به آن حضرت كافى نبود ؛ بلكه آن بزرگوار در حالى كه بر دو مرد تكيه كرده بود خارج شد ؛ بلكه آن دو نفر نيز كافى نبودند ؛ زيرا دو پاى مباركش روى زمين كشيده مىشد . بديهى است كه چنين خروجى فقط به خاطر امر مهمّى است كه براى اسلام و مسلمانان اهميّت دارد ، و گرنه آن حضرت از خارج شدن براى نماز جماعت عذر داشته ، همان گونه كه روشن است .
چگونگى نماز ابوبكر به جاى رسول خدا (ص) ( فارسى) — صفحة 136
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص١٣٦