اين حديث را نيز تِرمذى از ابن مسعود اين گونه روايت كرده است : ابن مسعود مىگويد : رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود :
« بعد از من به آن دو ؛ يعنى ابوبكر و عمر اقتدا كنيد ، از روش عمّار پيروى نماييد و به سفارش و دستور ابن مسعود تمسّك كنيد » « 1 » .
دهلوى با تعبير « مورد اتّفاق » اين حديث را به بُخارى و مسلم نسبت داده است ، و مخفى نيست كه اين نسبت دروغ است . مگر آن كه تعبير « مورد اتّفاق » اصطلاح خاصّ دهلوى باشد ؛ يعنى منظور او اين باشد آن دو بر عدم نقل آن اتّفاق نظر دارند ! !
شيخ على قارى نيز به آن روايت استدلال كرده است و در همان اشتباهى افتاده كه دهلوى افتاده است . وى در شرح الفقه الاكبر آورده است :
مذهب عثمان و عبدالرحمان بن عوف چنين است : مجتهد زمانى كه فرد ديگرى در امور دين اعلم از او باشد ، مىتواند از او تقليد كند . او مىتواند اجتهاد خود را رها نمايد و از اجتهاد ديگرى تبعيّت كند . اين همان مطلبى است كه از ابوحنيفه روايت شده است . بخصوص كه در كتابهاى صحيح بُخارى و صحيح مسلم آمده است كه پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله فرموده : « بعد از من به آن دو ؛ يعنى ابوبكر و عمر اقتدا كنيد » . عثمان و
هامش
( 1 ) قرة العينين : 19 و 20 ؛ با اين حال دست امانت ! ! واژهء « متّفق عليه » را حذف نموده تا پوششى براى رسوايى گردد .