پيامبر صلى اللَّه عليه وآله به عبداللَّه بن مسعود فرمود : بخوان .
ابن مسعود گفت : من بخوانم ، در حالى كه بر تو نازل شده است ؟ !
پيامبر صلى اللَّه عليه وآله فرمود : دوست دارم از ديگران بشنوم .
راوى گويد : ابن مسعود سوره نساء را آغاز كرد تا به اين آيه رسيد كه :
« فَكَيْفَ إِذا جِئْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهيدٍ وَجِئْنا بِكَ عَلى هؤُلاءِ شَهيدًا » « 1 » .
پس حال آنان چگونه است هنگامى كه از هر امتى شاهد و گواهى را مىآوريم و تو را نيز بر آنان گواه خواهيم آورد .
در اين هنگام پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله گريه كرد و عبداللَّه از قرائت خوددارى كرد .
پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله به او فرمود : سخن بگو .
ابن مسعود در آغاز سخن حمد و ثناى الهى را گفت و او را ستود و بر پيامبر صلى اللَّه عليه وآله درود فرستاد و شهادت حق بر زبان جارى كرد و گفت : خدا را به عنوان پروردگار و اسلام را به عنوان دين پسنديديم ، و بر شما آن چه را كه خدا و رسولش پسنديده است پسنديدم .
پس از آن پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله فرمود : من نيز بر شما آن چه را كه ابن امّ عبد پسنديد ، پسنديدم .
هامش
( 1 ) سورهء نساء : آيه 41 .