در حوران شام از دنيا رفت .
در الإستيعاب و منبع ديگرى آمده است كه وى در سال يازدهم و در دوران خلافت اميرالمؤمنين الصدّيق الاكبر وفات يافت .
از اين رو پاسخ درست در مورد تخلّف او اين گونه است :
سرپيچى سعد بن عُباده از بيعت با ابوبكر از روى اجتهاد نبود ؛ زيرا كه بيشتر خزرجىها مىگفتند : بايستى اميرى از ما و اميرى از شما باشد ، براى اين كه رياست آنها از بين نرود . . . و سعد از آن جهت بيعت نكرد ؛ چون حبّ آقايى و رياست داشت . بنا بر اين ، اگر مخالفت او از روى اجتهاد نباشد ، ضررى به اجماع نمىرساند .
پس اگر كسى بگويد : در اين صورت بايد بگوييم كه سعد رضى اللَّه عنه در حالى از دنيا رفته است كه وحدت مسلمانان را بر هم زده و از جماعت آنها كناره گرفته است ، و طبق نقل بُخارى از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله كه فرمود : « هر كس از جماعت مسلمانان جدا شود ، در واقع به مرگ دوران جاهلى از دنيا رفته است » [ و بايد بگوييم كه سعد به مرگ جاهلى مرده است ] ؛ امّا پرواضح است كه صحابه - بخصوص فردى همچون سعد - از مرگ دوران جاهلى به دور هستند .
در پاسخ او مىگوييم : با فرض اين كه مخالفت با اجماع اين گونه باشد ؛ امّا مطابق آن چه در صحيح مسلم آمده است ، سعد از افرادى بود كه
حديث اقتداء به شيخين در ترازوى نقد (فارسى) — صفحة 100
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص١٠٠