سركوب كنند . اين اعمال را به دو جهت انجام داد :
يكم : كسانى كه با ولايت عهدى يزيد معارض و مخالف هستند ، از بين بروند .
دوم : شيعيان كوفه كه ممكن است در آينده در زمرهء كمك كنندگان و ياوران سيّدالشهداء عليه السلام باشند ، سركوب شوند و كوفه از شيعيان و بزرگان خالى گردد .
عمدهء اين سركوبها توسّط زياد بن ابيه صورت گرفت ، چرا كه او تك تك شيعيان را مىشناخت ؛ از اين رو آنان را تحت تعقيب قرار داد . برخى از تاريخ نگاران به صراحت دربارهء عملكرد او با شيعيان مىنويسند :
كان زياد يتتبّع شيعة عليّ ؛ « 1 » زياد بن ابيه در پى شيعيان على عليه السلام بود و آنان را تحت تعقيب قرار مىداد .
حجر بن عدى « 2 » و عمرو بن حمق « 3 » از شخصيتهاى بزرگ شيعيان در كوفه بودند كه زياد بن ابيه آنان را به همراه يارانشان دستگير كرد . رجال شناسان در شرح حال اين دو نفر مىنويسند : حجر و عمرو بن حمق از بزرگان صحابهء رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله بودند . « 4 » روشن است كه دستگيرى چنين شخصيتهايى مقدّماتى لازم دارد ؛ چرا كه صحابهء رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله در اجتماع آن روز احترام ويژهاى داشتند .
آنان از حجر بن عدى خواستند كه امير مؤمنان على عليه السلام را لعن كرده ، دشنام
هامش
( 1 ) . المعجم الكبير : 3 / 70 ، شماره 2690 ؛ تاريخ مدينة دمشق : 19 / 202 ؛ سير أعلام النبلاء : 3 / 496 ؛ تاريخ الإسلام : 4 / 210 ؛ الفتوح : 4 / 316 .
( 2 ) . اسد الغابه : 1 / 697 - 698 ؛ الاستيعاب : 1 / 329 .
( 3 ) . الاستيعاب : 3 / 174 .
( 4 ) . همان .