تكاليف ( واجبات ) و صبر بر ترك گناهان .
پس كسى كه بر مصيبت صبر كرده تا تسلاى خاطر يافته خداوند سيصد درجه در نامهء عملش مىنويسد كه فاصلهء بين هر درجه فاصله بين زمين و آسمان است .
هر كه صبر به هنگام انجام تكاليف ( واجبات ) انجام دهد ، خداوند ششصد درجه در نامه عملش مىنويسد كه فاصله بين هر دو درجه از انتهاى زمين تا آسمان است .
و كسى كه بر ترك گناهان صبر داشته باشد خداوند براى او نهصد درجه مىنويسد كه ما بين هر درجه و مرتبهاى از انتهاى زمين تا منتهاى عرش است .
بنابراين طاعت كردن و قيام به تكليف نيز صبر مىخواهد . ما در اثر كثرت استعمال وقتى مىگوييم : فلانى آدم صابرى است ، ذهنمان فقط به مصائب مىرود ، اين طور نيست .
گاهى انسان عضوى از اعضاى بدنش را از دست مىدهد و به آن صبر مىكند ، گاهى محبوبى را از دست داده ، گاهى مالى را از دست داده و گاهى مقامى را از دست مىدهد . بايد انسان در مقابلش صبر كند .
اما گاهى انسان كسى را دعوت مىنمايد ، مدتى هم با او صحبت مىكند و براى دعوت خود دليل و برهان اقامه مىنمايد ، و دعوت او در طرف مقابل تأثير نمىكند .
در اين صورت روحيهء او كسل مىشود ، بايد صبر كند . يا معلّمى مدّتها كسى را كه از نزديكان و از شاگردان نزديكش بوده تحت تعليم قرار داده يك دفعه او منحرف شود ، و آن معلم ناراحت مىشود ، اين گونه كارها نيز مصيبت است ، امّا به ذهن نمىآيد .
در مثال ديگر فردى تا ديروز از شيعيان خلّص بود يك دفعه عوض مىشود .
ائمهء اطهار عليهم السلام همهء اين مسائل را تحمّل كردند و تك تك اينها در زندگيشان ، مصداق دارد .
آنان همهء اين قضايا را ديدند و صبر كردند و اينها نيز از ميثاق و پيمان آنان با
با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — صفحة 244
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص٢٤٤