و اين است لسان حال ائمّه عليهم السلام آنها دعوت كننده به سوى خدا ، نجات ، رهايى ، خير و بهشت و در زمان هر يك كسى يا كسانى كه داعى به سوى گمراهى بوده وجود داشته ، و هميشه در طول تاريخ همين گونه بوده كه دو دعوتگر در مقابل هم بودهاند .
والقادة الهداة
پيشوايان هدايتگر
و ( سلام بر ) پيشوايان هدايتگر .
رهبرى عنوان و لقب ديگرى براى ائمّه عليهم السلام است . واژهء « قادة » جمع « قائد » است و پيشتر گذشت كه در لغت عرب هم واژهء « قائد » داريم و هم واژهء « سائق » . ائمّه پيشاپيش امّت قرار مىگيرند و مردم را هدايت مىكنند و آنان را رهبرى مىكنند .
و واژهء « هداة » جمع هادى است .
و اين عبارت اطلاق دارد . ائمّه عليهم السلام حتّى براى غير بشر قائد و هادى هستند ؛ يعنى به بركت وجود ائمه عليهم السلام جميع كائنات به پيش مىروند و حركتشان به سوى كمال و به سوى قيام به وظايف ، به هدايت آن بزرگواران است . هر نقشى كه هر كائنى از كائنات در اين عالم دارد ، به بركت ائمّه به آن نقش قيام مىكند .
ائمه عليهم السلام نسبت به بشر و بشريّت پيشوايان هدايتگرند ، نه فقط براى اين امّت ، بلكه براى همهء بشريّت و براى همه امّتها ؛ چرا كه « القادة الهداة » اطلاق دارد .
پس اين عبارت از دو جهت اطلاق دارد :
1 . نسبت به بشر ؛
2 . نسبت به غير بشر .
بلكه اطلاق سومى نيز وجود دارد ؛ ائمّه عليهم السلام در هر عالَمى از عوالم از جنبهء