چيستى معناى زيارت
واژهء « زيارت » از « زَور » گرفته شده است ، ابن فارس واژه شناس معروف ، در كتاب معجم مقاييس اللغه مىنويسد :
الزاء والواو والراء ، أصل واحد يدلّ على الميل والعدول ؛ « 1 »
اين واژه كه از حروف « ز » ، « و » و « ر » تشكيل شده ، نشان دهندهء تمايل و عدول است . حالِ زاير نيز از همين مقوله است ؛ چرا كه وقتى فردى به زيارت فرد ديگرى مىرود ، تمايل به سوى او يافته و از ديگران عدول مىكند . زاير يعنى كسى كه به يك طرف ميل پيدا مىكند و از ماسواى آن عدول مىنمايد . پس واژهء « زَور » به معناى ميل و عدول است . براى مثال ، زايرى كه به آستان بوسى و زيارت امام رضا عليه السلام شرفياب مىشود ، در واقع به حضرتش ميل نموده و خود را با تمام وجود در محضر آن حضرت مىبيند و از ماسواى آن بزرگوار عدول و اعراض كرده است .
محدّث بزرگوار شيخ طريحى در مجمع البحرين مىنويسد : در دعايى آمده است :
اللهمَّ اجعلني من زوّارك ؛ « 2 »
خدايا ! مرا از زايران خود قرار بده .
هامش
( 1 ) . معجم مقاييس اللغه : 3 / 36 .
( 2 ) . مجمع البحرين : 2 / 304 .