1 . خداوند متعال در سورهء انبياء مىفرمايد :
« وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا » ؛ « 1 »
و آنان را پيشوايى قرار داديم كه به امر ما ( مردم را ) هدايت مىكردند .
2 . و در سورهء سجده مىفرمايد :
« وَجَعَلْنا مِنْهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا » ؛ « 2 »
و از آنان پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما ( مردم را ) هدايت مىكردند .
در هر دو آيه عبارت « يَهْدُونَ بِأَمْرِنا » مشترك است . شاهد اين است كه هر دو در جعل « يَهْدُونَ بِأَمْرِنا » مشتركند .
در مقابل امامان هدايتگر كسانى هستند كه « يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ » . اين جا نيز جعل است . در آينده خواهد آمد كه اين عالَم ، عالَم تكليف است و انسان فاعلِ مختار است و اينان دو گروه متصوّرند :
1 . كسانى كه با اختيار و به دست خود گمراه مىشوند ؛
2 . كسانى كه نه فقط گمراهند ؛ بلكه به دست خود ديگران را نيز گمراه مىكنند و باعث ضلالت ديگران مىشوند .
خداوند متعال به مقتضاى قاعدهء لطف بايستى كسانى را امام و پيشوا قرار دهد كه آنها مقرّب مردم و بندگان به سوى خداوند متعال باشند و آنان را از معصيت حضرت احديت و گمراهى باز دارند و به جهت همين جعل ، خداوند متعال مىفرمايد : « يَهْدُونَ بِأَمْرِنا » ؛ « 3 » « به امر ما ( مردم را ) هدايت مىكردند . »
هامش
( 1 ) . سورهء انبياء ( 21 ) : آيهء 73 .
( 2 ) . سورهء سجده ( 32 ) : آيهء 24 .
( 3 ) . همان و سورهء انبياء ( 21 ) : آيهء 73 .