امامت براى آنها شده و يا به تعبير قرآن امام هستند ، امّا امام ضلالت و گمراهى ، پس دو نوع امام وجود دارد :
1 . امام هدايتگر ؛
2 . امام ضلالت و گمراهكننده .
در كتاب كافى روايت شده است كه امام صادق عليه السلام فرمود :
إنّ الأئمّه في كتاب اللَّه عز وجل إمامان : قال اللَّه تبارك و تعالى : « وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا » « 1 » لا بأمر الناس ، يقدّمون أمر اللَّه قبل أمرهم و حكم اللَّه قبل حكمهم ، قال : « وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ » « 2 » يقدّمون أمرهم قبل أمر اللَّه وحكمهم قبل حكم اللَّه ، ويأخذون بأهوائهم خلاف ما في كتاب اللَّه عز وجل ؛ « 3 » امامان و پيشوايان در قرآن دو گروهند : ( گروه نخست ) كسانىاند كه خداى تعالى در قرآن درباره آنان مىفرمايد : « آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به امر ما ( مردم را ) هدايت مىكردند » . آنان به امر مردم هدايت نمىكنند ؛ بلكه امر خدا را بر امر مردم مقدم داشته و حكم خدا را پيش از حكم مردم مىدانند .
( و گروه دوم كسانى هستند كه ) خداى تعالى درباره آنان مىفرمايد : « آنها را پيشوايانى قرار داديم كه به سوى آتش فرا مىخوانند » . اينان خواست مردم را بر خواست خدا مقدم داشته و حكم مردم را پيش از حكم خدا مىدانند و بر طبق هوا و هوس خود ؛ بر خلاف آن چه در قرآن آمده است رفتار مىكنند » .
امامان در قرآن بر دو گروهند : امامان هدايتگر و امامان گمراه كننده . اين هدايت و يا ضلالت تشريعى است . در مورد امامان هدايتگر دو آيه آمده است :
هامش
( 1 ) . سورهء انبياء ( 21 ) : آيهء 73 .
( 2 ) . سورهء قصص ( 28 ) : آيهء 41 .
( 3 ) . الكافى : 1 / 216 ، حديث 2 ، الاختصاص : 21 ، بحار الانوار : 24 / 156 ، حديث 13 .