زمين براى پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله آفريده شده است و دوام و پايدارى آن به دوام و پايدارى خاندان و عترت پيامبر قرار داده شده است .
آنان مىگويند : ادامه وجود اين زمين به وجود اهل بيت پيامبر صلى اللَّه عليه وآله است .
ما مىگوييم : حدوث اين زمين نيز به اهل بيت عليهم السلام است ؛ همانند پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله بىآن كه از اين ناحيه فرقى داشته باشند .
به عبارت ديگر ، ائمّه عليهم السلام علّت غايى خلقت و آفرينش عالم و جهان هستى هستند و با وجود اين ، همان بزرگواران علّت مبقيهء جهان هستى نيز هستند و اساساً اين عالم براى ايشان به وجود آمده و براى ايشان ادامه مىيابد .
از اين رو بحث مىشود كه ما فقط دوازده امام داريم ، دوران يازده امام گذشته و حضرت ولى عصر عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف روزى از روزها ظهور خواهد كرد و روزى از روزها از اين عالَم خواهد رفت . پس جهان هستى بعد از آن حضرت چه خواهد شد ؟
در اين زمينه ، رواياتى نقل شده و علما نيز گفت و گو كردهاند .
بنابراين به گونهاى ، ارتباطى بين اين عالَم و امام عليه السلام وجود دارد كه گفتيم اگر به ظاهر واژه مزبور بسنده كنيم ، خود اين عالَم ، زمين و بلاد به گونهاى با امام عليه السلام ارتباط دارد و زمين كه از نظر حدوثى به وجود امام عليه السلام مرتبط است ، از نظر بقا و ماندگارى نيز به وجود امام متقوّم است .
در صورتى كه اگر از ظاهر كلمه دست برداريم و بگوييم : منظور از اركان بلاد ، اهل و ساكنان آنهاست ؛ يعنى امام عليه السلام تكيهگاه آنها هستند و وجودشان به ائمّه مستند است ؛ باز هم صحيح است و در اين صورت ، اين پرسش مطرح است كه آيا منظور اصل وجود است ، يا استمرار آن ؟ و آيا منظور وجود مادّى است يا معنوى ؟
در پاسخ مىگوييم : منظور مطلق وجود است ؛ چه اصل وجود كه حدوث باشد
با پيشوايان هدايتگر (نگرشى نو به شرح زيارت جامعه كبيره) (فارسى) — صفحة 169
مساهمون: السيد علي الحسيني الميلاني
ص١٦٩