مىگويند اصل اين درخت كجاست ؛ يعنى ريشهء آن در كجاست . به عبارت ديگر ، ائمّه عليهم السلام ريشهء كرم هستند ، آن سانى كه برگهاى درخت بر ريشههاى آن متفرّع هستند .
و از همين روست كه مىگويند : اصول دين و فروع دين ؛ چرا كه اصل يعنى « ما يبنى عليه الشيء » يا « ما يتفرّع منه الشيء » كه بنابراين ، اصول دين همان مبانى اصلى در دين است كه همهء احكام شرعى از حلال و حرام و طهارت و نجاست و آداب و سنن و ساير تكاليف عملى بر آن اصول متفرّع هستند ؛ از اين رو « اصل » را در محلّ اجتماع نيز مىتوان به كار برد ؛ چرا كه همهء فروع در يك جا جمع مىشوند .
گاهى واژهء « اصل » به صورت اطلاق بيان مىشود و از آن مجمع فروع يا محل اجتماع اراده مىشود . مىگويند : زيد ، عمر و خالد از يك اصل هستند و به يك اصل برمىگردند كه همان جدّ اعلاى آنان و محل اجتماع انساب آنان است .
گاهى واژهء « اصل » به معناى منشأ و محل نشو به كار مىرود . مىگويند : اصل اين رودخانه كجاست ؟ اصل اين رودخانه فلان چشمه است .
روشن است كه اين معانى با هم در بعضى خصوصيات فرق دارند .
معناى كرم
« كرم » صفتى از صفات حسنه به شمار مىرود و هر گاه اين واژه به كار رود يا شنيده شود ، آن چه به ذهن مىآيد نزد همه معناى سخاوت است ؛ پس « اصول الكرم » يعنى ائمّه عليهم السلام منشأ و اصل سخاوت هستند ، كه همهء سخاوتهاى موجود در عالَم بر اصل سخاوت ائمّه متفرّع و از آن جا اخذ شده .
معناى دقيقتر و برتر اين كه واژهء « كرم » در لغت به معناى شرف و عظمت است .
در قرآن مجيد آمده است :