دارند . البتّه هر مقام و منزلتى كه از كتابهاى اهل سنّت و يا به سندهاى آنها براى اهل بيت عليهم السلام ثابت شود ، به طريق اولويّت در روايات ما موجود است . بازگو كردن اين روايات از منابع و كتابهاى اهل سنّت سه جهت دارد :
1 . تقويت ايمان شيعيان و دفع يا رفع استبعاد ؛
2 . وقتى به اين منازل و مقامات براى اهل بيت عليهم السلام قائل شويم ، كسى ما را از خارج يا داخل مذهب به غلو متّهم نخواهد كرد ؛
3 . الزام خصم در مقام مناظره به آن چه در كتابهاى خودش وارد شده .
ترمذى در سنن خود اين گونه روايت مىكند :
قالوا : يا رسول اللَّه ! متى وجبت لك النبوّة ؟
قال : وآدم بين الروح والجسد ؛ « 1 »
از پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله سؤال شد : يا رسول اللَّه ! پيامبرى شما از چه زمانى بوده است ؟
فرمود : آن وقتى كه هنوز تكوين آدم تمام نشده بود من پيامبر بودم .
ابونعيم اصفهانى در كتاب دلائل النبوّه بابى تحت اين عنوان دارد : « ذكر ما روي في تقدّم نبوّته قبل تمام خلقة آدم » ؛ « 2 » « ذكر روايات وارد شده در تقدم نبوت حضرت رسول اللَّه صلى اللَّه عليه وآله بر خلقت آدم عليه السلام » .
جلال الدين سيوطى نيز بابى را « باب خصوصيّة النبي صلى اللَّه عليه وآله بكونه أوّل النبيّين في الخلق وتقدّم نبوّته » « 3 » نام نهاده كه در آن باب ، رواياتى دربارهء گرفتن ميثاق نبوّت پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله حتى از پيامبران سابق آورده است . احاديث بسيارى در اين
هامش
( 1 ) . سنن ترمذى : 5 / 245 ، باب 20 ، حديث 3688 .
( 2 ) . دلائل النبوة : 1 / 54 ، به نقل از نفحات الازهار : 5 / 248 .
( 3 ) . الخصائص الكبرى : 1 / 7 .