خوارى و بيماريها و جنگها و زلزلهها و سيلها همهء اينها دليل مسئوليت بشر است در برابر اعمالش تا بداند كه حسابى و باز خواستى هست .
ترازوى خدا دقيق است . در قيامت ميان اين گروه و آن گروه فرق مىنهد .
نگاهى به تاريخ به ما مىگويد كه چگونه خشم خدا به فاسقان مىرسد و آنان كه از آيات خدا اعراض مىنمايند چه سرنوشت شومى در پيش خواهند داشت .
در پايان سوره خداى تعالى آيات رحمت خود را مىآورد كه چسان آب را بر روى زمين جارى مىسازد تا گياهان بروياند و چارپايان بچرند .
همچنين آن گروه را كه در انتظار آيات روشن هستند تا با ديدن آنها ايمان بياورند بر حذر مىدارد و آنان را بيم مىدهد كه در روزى كه در صور دميده شود كافران را ايمان آوردنشان سود نبخشد .
سپس مؤمنان را به اعراض از ايشان و انتظار قيامت فرمان مىدهد ، همان گونه كه كافران منتظر هستند ، مگر جزاى اعمالشان را ببينند . اگر اعمالشان نيك بوده پاداش نيك در انتظار آنهاست و اگر بد بوده كيفر بد .
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 167
مساهمون: احمد آرام
ص١٦٧