حاكم حسكانى به نقل از « ابن مؤمن » « 1 » مىنويسد :
لا خلاف بين المفسّرين أنّ هذه الآية نزلت في أمير المؤمنين ؛ « 2 »
بين مفسّران در اين كه آيه ولايت دربارهء اميرالمؤمنين عليه السلام نازل شده اختلافى وجود ندارد .
علاء الدين قوشچى نيز در شرحى كه بر تجريد نگاشته است مىنويسد :
إنّها نزلت باتفاق المفسّرين في حقّ علي بن أبي طالب حين أعطى السائل خاتمه وهو راكع فى صلاته ؛ « 3 »
اين آيه به اتفاق همهء مفسّران در حق على بن ابى طالب عليه السلام نازل شده است هنگامى كه ايشان در ركوعِ نماز ، انگشتر خود را به سائل بخشيد .
اما به غير از مفسران ، بسيارى از عالمان حديث اهل سنّت نيز به نزول آيهء ولايت در شأن اميرالمؤمنين عليه السلام اقرار و اعتراف كردهاند كه پيشتر نام تعدادى از راويان در اين باره ذكر شد .
آلوسى در اين باره مىگويد :
غالب الأخباريين على أنّها نزلت في علي ؛ « 4 »
اغلب اهل حديث برآنند كه آيهء ولايت در شأن اميرالمؤمنين على عليه السلام نازل شده است .
پس از ديدگاه آلوسى اگر كسى ادعا كند كه آيه ولايت دربارهء اميرالمؤمنين عليه السلام نازل نشده است ، در مقابل اكثريت اهل حديث قرار گرفته
هامش
( 1 ) . وى محمّد بن مؤمن شيرازى ، مصنّف كتاب « نزول القرآن في شأن اميرالمؤمنين عليه السلام » است .
( 2 ) . شواهد التنزيل : 1 / 246 / ش 241 .
( 3 ) . الشرح الجديد ، ذيل آيهء ولايت .
( 4 ) . تفسير الآلوسي : 6 / 167 .