نفى وجود اجماع بر نزول آيهء ولايت در شأن اميرالمؤمنين
پيشتر با طرح و بررسى روايات معتبر اهل تسنّن - كه به صراحت بر نزول آيهء ولايت دربارهء اميرالمؤمنين عليه السلام تأكيد داشتند - راه بر هر گونه ترديد و شبهه در اين باره بسته شد . امّا آنان كه خوش ندارند درخشش حقيقت را نظاره كنند ، به هر نحوى در كتمان آن مىكوشند . در اين راستا برخى از عالمان اهل سنّت اجماع بر نزول آيهء ولايت را در شأن اميرالمؤمنين عليه السلام نفى و انكار كردهاند و عجيبتر آن كه ابن تيميه ، احاديثى را كه بر نزول آيهء ولايت در شأن اميرالمؤمنين عليه السلام دلالت دارند دروغ و افترا مىشمارد و ادعا مىكند اين احاديث به اجماع اهل علم كذبند ! وى در منهاج السنّة مىنويسد :
وقد وضع بعض الكذّابين حديثا مفترى أنّ هذه الآية نزلت في علي لما تصدق بخاتمه في الصلاة وهذا كذب بإجماع أهل العلم بالنقل ؛ « 1 »
برخى دروغ پردازان ، حديثى غير واقعى جعل كردهاند كه بر اساس آن ، آيهء ولايت به هنگام صدقه دادن انگشتر از سوى على عليه السلام نازل شده است و اين امر به اجماع عالمان به روايات دروغ است .
بر اساس ديدگاه ابن تيميه ، بزرگان حديث اهل تسنّن دروغ پرداز و افترا زننده هستند . محدّثانى همچون : انس بن مالك ، عبداللَّه بن سلام ، مجاهد ، عطاء ، سدّى ، ضحّاك ، طبرى ، ابن ابى حاتم ، طبرانى ، حاكم نيشابورى ، ثعلبى ، ابن مردويه ، زمخشرى ، ابن اثير ، ابن حجر ، تفتازانى ، ايجى ، آلوسى و برخى ديگر . « 2 » ابن تيميه پا را از اين فراتر گذارده و ادعا مىكند كه بر عدم نزول آيه در شأن
هامش
( 1 ) . منهاج السنّة : 2 / 13 .
( 2 ) . پيشتر اعتبار راويان اين حديث بررسى شد .