حاكم نيشابورى مىنويسد :
ثم قام خطيباً فحمد اللَّه وأثنى عليه وذكّر ووعظ فقال ما شاء اللَّه أن يقول ؛ « 1 »
سپس برخاست ، خطبه خواند پس خدا را حمد كرد و ستود ، تذكر داد و موعظه كرد پس گفت آن چه را كه خدا مىخواست ، بگويد .
در مجمع الزوائد آمده است :
فواللَّه ما من شيء يكون إلى يوم الساعة إلّاقد أخبرنا به يومئذ ؛ « 2 »
به خدا سوگند هيچ اتفاقى تا روز قيامت واقع نمىشود مگر آن كه رسول خدا امروز خبر آن را به ما داد .
اين موضوع به روشنى بيانگر آنست كه اولًا : رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله در غدير خم خطبه خوانده است ، ثانياً : خطبه ايشان طولانى بوده است و رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله در مورد وقايع آينده از امور مهم مسلمانان بياناتى فرمودهاند . حال آن كه برخى از عالمان سنّى اساساً خطبه را نقل نكردهاند . برخى ديگر هم به صورت بسيار ناقص به محتواى خطبه پيامبر اكرم صلى اللَّه عليه وآله در روز غدير اشاره كردهاند و فرمايشات حضرت به جز عبارت « من كنت مولاه فهذا على مولاه » حذف شده است .
بنابراين ، روشن است كه در طول تاريخ به شدت با غدير و صاحب اصلى غدير - يعنى اميرالمؤمنين عليه السلام - مبارزه كردهاند ؛ تا آن جا كه نقل جريان غدير به شدت از سوى حاكمان منع شده بود ، و نقل آن همواره با ترس و دلهره و تقيه همراه بوده است . در مسند احمد از قول راوى آمده است :
هامش
( 1 ) . المستدرك على الصحيحين : 3 / 118 حديث 14577 .
( 2 ) . مجمع الزوائد : 9 / 131 حديث 14616 .