در اين صورت بايد نوع جنس را اعلان كند .
( مسأله 2004 ) اگر كسى چيزى را پيدا كند و ديگرى بگويد مال من است ، در صورتى بايد به او بدهد كه نشانههاى آن را بگويد و اطمينان حاصل شود كه مال او است ولى لازم نيست نشانه هائى را كه بيشتر اوقات صاحب مال هم ملتفت آنها نيست بگويد .
( مسأله 2005 ) اگر قيمت چيزى كه پيدا كرده به 6 / 12 نخود نقره سكه دار برسد چنانچه اعلان نكند و در مسجد ؛ يا جاى ديگرى كه محل اجتماع مردم است بگذارد و آن چيز از بين برود ، يا ديگرى آن را بردارد كسى كه آن را پيدا كرده ضامن است .
( مسأله 2006 ) هر گاه چيزى پيدا كند كه اگر بماند فاسد مىشود ، بايد تا مقدارى كه ممكن است آن را نگهدارد بعد قيمت كند و خودش بردارد يا بفروشد و پولش را نگهدارد و اگر صاحب آن پيدا نشد از طرف او صدقه بدهد .
( مسأله 2007 ) اگر چيزى را كه پيدا كرده موقع وضو گرفتن و نماز خواندن همراه او باشد ، در صورتى كه قصدش اين باشد كه صاحب آن را پيدا كند اشكال ندارد .
( مسأله 2008 ) اگر كفش او را ببرند و كفش ديگرى به جاى آن بگذارند چنانچه بداند كفشى كه مانده مال كسى است كه كفش او را برده در صورتى كه از پيدا شدن صاحبش مأيوس و يا برايش مشقت داشته باشد مىتواند به جاى كفش خودش بردارد ولى اگر قيمت آن از كفش خودش بيشتر باشد ، بايد هر وقت صاحب آن پيدا شد زيادى قيمت را به او بدهد ، و چنانچه از پيدا شدن او نااميد شود ، بايد با اجازه حاكم شرع زيادى قيمت را از طرف صاحبش صدقه بدهد .
و اگر احتمال دهد كفشى كه مانده مال كسى نيست كه كفش او را برده در صورتى كه قيمت آن از 6 / 12 نخود نقره سكهدار كمتر باشد ؛ مىتواند براى خود بردارد و اگر بيشتر باشد حكم « مجهول المالك » دارد ، هر موقع از پيدا كردن صاحبش مأيوس شد ، از طرف صاحبش صدقه بدهد .
( مسأله 2009 ) اگر مالى را كه كمتر از 6 / 12 نخود نقره سكهدار ارزش دارد پيدا كند و از آن صرف نظر نمايد و در مسجد يا جاى ديگر بگذارد ؛ چنانچه كسى آن را بردارد ، براى او حلال است .
رسالهء توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 444
مساهمون: الشيخ جعفر السبحاني
ص٤٤٤