( 25 ) احكام غَصب
غصب آن است كه انسان از روى ظلم بر مال ، يا حق كسى مسلط شود و اين يكى از گناهان بزرگ است كه اگر كسى انجام دهد ، در قيامت به عذاب سخت گرفتار مىشود . از حضرت پيغمبر اكرم ( صلى الله عليه وآله و سلم ) روايت شده است كه هر كسى يك وجب زمين از ديگرى غصب كند در قيامت آن زمين را از هفت طبقه آن مثل طوق به گردن او مىاندازند .
( مسأله 1972 ) اگر انسان نگذارد مردم از مسجد و مدرسه و پل و جاهاى ديگرى كه براى عموم ساخته شده استفاده كنند ؛ حق آنان را غصب نموده و همچنين است اگر كسى در مسجد جائى براى خود بگيرد و ديگرى نگذارد كه از آنجا استفاده نمايد .
( مسأله 1973 ) چيزى را كه انسان پيش طلبكار گرو مىگذارد ، بايد پيش او بماند كه اگر طلب او را ندهد طلب خود را از آن به دست آورد ، پس اگر پيش از آنكه طلب او را بدهد آن چيز را از او بگيرد ، حق او را غصب كرده است .
( مسأله 1974 ) مالى را كه نزد كسى گرو گذاشتهاند ، اگر ديگرى غصب كند صاحب مال و طلبكار مىتوانند چيزى را كه غصب كرده از او مطالبه نمايند و چنانچه آن چيز را از او بگيرند ، باز هم در گرو است و اگر آن چيز از بين برود و عوض آن را بگيرند ، آن عوض هم مثل خود آن چيز ، گرو مىباشد .
( مسأله 1975 ) اگر انسان چيزى را غصب كند ، بايد به صاحبش برگرداند و اگر آن چيز از بين برود ، بايد عوض آن را به او بدهد .