روزههاى حرام و مكروه
( مسأله 1393 ) روزه عيد فطر و قربان ، حرام است و نيز روزى را كه انسان نمىداند آخر شعبان است ، يا اول رمضان ، اگر به نيت اول رمضان روزه بگيرد ، حرام مىباشد .
( مسأله 1394 ) اگر زن به واسطه گرفتن روزه مستحبى حق شوهرش از بين رود ، جايز نيست روزه بگيرد ، بلكه اگر حق شوهر هم از بين نرود ، ولى شوهر او را نسبت به آن ، از گرفتن روزه مستحبى جلوگيرى كند ، بنابر احتياط واجب بايد خوددارى كند .
( مسأله 1395 ) روزه مستحبى اولاد اگر اسباب اذيّت پدر و مادر ، يا جد شود جايز نيست ، بلكه اگر اسباب اذيّت آنان نشود ولى او را از گرفتن روزه مستحبى جلوگيرى كنند ، احتياط مستحب آن است كه روزه نگيرد .
( مسأله 1396 ) اگر پسر بدون اجازه پدر روزه مستحبى بگيرد و در بين روز پدر او را نهى كند در صورتى كه اسباب اذيت پدر شود ، بايد افطار كند .
( مسأله 1397 ) كسى كه مىداند روزه براى او ضرر ندارد ، اگرچه پزشك بگويد ضرر دارد ، بايد روزه بگيرد و كسى كه يقين يا گمان دارد كه روزه برايش ضرر دارد اگرچه پزشك بگويد ضرر ندارد ، بايد روزه نگيرد و اگر روزه بگيرد صحيح نيست .
( مسأله 1398 ) اگر انسان احتمال بدهد كه روزه برايش ضرر دارد ، و از آن احتمال ، ترس براى او پيدا شود چنانچه احتمال او در نظر مردم به جا باشد ، نبايد روزه بگيرد و اگر روزه بگيرد صحيح نيست .
( مسأله 1399 ) كسى كه عقيدهاش اين است كه روزه براى او ضرر ندارد ، اگر روزه بگيرد و بعد از مغرب بفهمد روزه براى او ضرر داشته ، بايد قضاى آن را به جا آورد .
( مسأله 1400 ) روزه روز عاشورا و روزى كه انسان شك دارد روز عرفه است يا عيد قربان ، مكروه است .